Sakinimsi

İsyan

2011-12-26T20:07:00.000+02:00

Bir yere kusma ihtiyacı duydum.Epeydir de bloga bir baksam mı diye düşünüyordum.Ve sonunda buraya püskürmeye karar verdim.Bu blogda siyasete değinilmedi, fikirler savrulmadı.Siyasi görüşümü de en yakınımdakiler dışında bilen yoktur.Yorumlarımdan tahmin yürütenler kimi zaman tutturmuşlardır ama sık sık yorumum da duyulmaz her yerde.Yorum yaparken haddimi aşabiliyorum çünki.Susmam daha sağlıklı olur diye frenlerim kendimi.Birazdan da ayağım fren bedalında elim el freninde kendimi dizginlemeye çalışacağım.

5 yıldır kamu hastanesinde çalışıyorum.Deneyim için belki çoğuna komik gelecek bir süre ama bana kamunun işleyişini öğretmeye yetti.Kimisi de bu sürede mi anladın diyecek ama inanın bu sürenin çoğu sabretmekle geçti.Çok kısır bir mesleğe sahibim.Kısırlaştırılmış Türkiye'de.Üniversiteye hazırlanırken tek hedefim hayat şartlarımı düşürmeyeceğim, en az bu standartta yaşamımı sürdürebileceğim bir yaşam sağlayabilmekti kendime.Öyle uçuk hayaller ,deli paralar peşinde de değildim.Bu sebepten belki de "şu mesleği yapacağım lan ben" demedim hiç.Alabileceğim en yüksek puanı alayım da gerisine bakarız mantığından gittim.Doğru mu yanlış mı iddiam yok.Gerizekalının önde gidenlerindenmişim ki Eczacılık kazandım.Puana ona buna yazık etmeyi geç kendime yazık etmişim.Kendi kendime gidip kaydımı yaptırdım ve gittiğim ilk ay içerisinde (ki meslek derslerine henüz başlamamışken) aileme bölümden nefret ettiğimi ve %100 uzatacağımı haber verdim.Bana o yaşa kadar ders çalışmam gerektiğini söylememiş insanlar şaşırdılar haliyle bu habere.Ama işte her ailenin içinde çocuklarının sağlıkçı olması isteği vardır ki bırak gel de demediler bana.Ben de sadece yarım bırakmış olmamak adına devam ettim.Embesilliğin ikinci bölümü burda başlamış.Ulan madem ilk ay farkettin bas dön.Yok yediremez bırakmayı.Bir tek dersi sevdim 6,5 yıl boyunca.Toksikoloji.Onda yüksek lisansa bile başlamışken esti, dellendim, ailemin yanında olmayı seçip döndüm yuvaya.(embesillik bölüm 3)

Klinik Eczacılık yapayım bari diyip hastaneyi seçtim.Bak bak seçime bak.Kliniği yemişim eczacılığın yakınından geçiyorsa ne olayım 5 yıldır yaptığım iş.Yemin ediyorum iktisadi idari bilimlerden çıkan biri daha uygun olduğum yere.Yıl sonu hesapları, devir cetvelleri, taşınır mal yönetmeliği girdi bana.Bunu bakanlık müsteşarına neden eczacının yaptığını soran bir eczacıya verilen yanıt şudur:eczacının kafası çalışır diye onlara verdik bu işi.Emin olun bu cevap doğrudur.

Her neyse bir şekilde 5 yıldır bu işi yapıyorum ve bir süre daha yapacak gibi görünüyorum.Ben 5 yıldır bir halt sahibi olamadım.Kenarda birikmiş üç kuruşum da yok.Araba almaya niyetlendim ki Fiata falan da baktım.Cesaret edemedim.Döner sermayenin sürekliliğine güvenemedim.Maddi kaygılar taşıyan bir insan değildim ama geleceğimden endişeleniyorum.Değil başını sokacak ev arabaya cesaret edemedim.

Bana deselerdi ki üniversiteye hazırlanırken; eczacı olacaksın, bir ilçe hastanesinde kirada oturup ailenin tüm fertlerinden uzakta olarak asosyal kalacak, haftanın 5 günü Okan Bayülgen izlemekten başka bir keyfin olmayacak.Mutluluk iki parmağın arasında der hiç acımadan gösterirdim hareketi.Kitabın kapağını kapatır o çok çalışan, hesap kitaba basan kafamla kasiyer v.b. olurdum.Bunu bütün içtenliğimle söylüyorum olurdum.

İşte bu sebepten ben o maaşı size helal etmiyorum...Bence frenden ayağımı çekmedim daha...

İstek Yaptım

2009-04-07T20:40:00.006+03:00

Herşeyi tüketmiş, yemiş, bitirmiş hissediyorum kendimi.Tüketen topluma ayak uydurdum sanırım.İstenen şarkıyı peçeteye yazma olayını her ne kadar sevmesem de tüm isteklerimi peçeteye sıralayıp canlı müzik olan bir yere gidip soliste uzatmak istiyorum.
"Sevgili solist, madem sana peçete uzattım ilk önce senden bir şarkı isteyeyim.Öyle bir şarkı söyle ki hiç duymamış olayım.Duyduğum anda aşık olayım şarkıya ve günlerce aynı heyecanda dinleyeyim.Şaşırıp kalayım.
Bana öyle bir cümle kur ki kelimeleri yanyana daha önce hiç görmemiş, duymamış olayım.Evimin duvarlarına yazacak kadar seveyim.
Öyle bir insanla tanışayım ki beynine hayran olayım, gerizekalılığımı hissedeyim yanında.
O kadar rahat olabileyim ki yapmak istemediğim bir işle karşılaşınca karşımdaki insana küfredip başımdan defedeyim.
Solist değil misin? Peçeteye yazınca yaparsın bunları.Daha önce yaptığını çok gördüm.Sevgiler.."

Dip Not1:Yazıyı tamamladıktan sonra gördüm ki Cnbc-e de The Guitar adlı bir film varmış.Anıma uyar.

Dip Not2:Geçen sene kutlamaya başladığım Paylaşma Günü'nü unutmadım.Biraz geciktik bu kez ama kutlu olsun günümüz:) Buyrun paylaşıyorum ben:

Lüzumsuz Pratiklik

2009-04-02T22:47:00.003+03:00

Gün boyunca insanların bakışlarına anlam veremedim, her sıradan vatandaş gibi fermuar mı acaba diye düşündüm, rutin iş dialoglarımızda bir eksiklik hissettim.Birşeyler vardı her zamankinden farklı ama neydi? Çok da üzerine gitmeyeyim bahar çarpmıştır insanları, bir hallerdeler bunlar dedim geçtim.

Bir hasta yakını aşırı bir samimiyet gösterdi; sağol benim şirin kızım dedi.Yapısıdır.Aman da ne sevimliymiş amcam hanimiş dedim.

Bir firmanın pek haz etmediğim elemanları geldi.İstemsizce soğuk durdum ama bu kez onlardan olumlu enerjiler aldım.Allah allah dedim ben yanlış düşünüyorum sanırım haklarında.

Sonunda anladım ki ben böbreklerimin azizliğine uğradım.Zira kendileri yavaş çalışır ve sık uğramam tuvalete..Öğle arasından sonraki ilk ziyaretimde aynaya bakınca "Senden ne köy olur ne kasaba" dedim kendime.Sabah gözüme giren kahkülümü ataçla tutturuvermiştim.O an muhteşem bir çözüm bulduğumu düşünmüştüm.O kadar çok da düşünmemişim ki ataçın varlığını silmişim aklımdan.Ah şu böbreklerim..

Delirme Eşiği

2009-03-30T22:00:00.003+03:00

Sinirlerime hala hakim olabiliyor ve haftalar sonra bloga şu anda yazabiliyorsam bunu sadece Bedük'e borçluyum.
Şu an bilmem kaç desibele karşı savaş veriyorum Bedük'ün son şarkısı Gel Aşka ile...Evimin önünde belediye başkanının düğünümsü kutlaması kaynaklı pencerelerimdeki zıngırdamaya, zeminle temas eden her yerimdeki titreşime, kim olduğunu bilmediğim bir sanatçının gazı ile halkın yükselen sesine rağmen kendimi kontrol altında tutabiliyorsam (Bedük destekli bile olsa) ben hakikaten peygamber sabırlı, müstesna bir şahısım..

Yaptım Film Oldu

2009-02-09T20:56:00.002+02:00

İnte'nin film eleştirmeni kesildiği an:
Senaristlerin çoğu milletimizin ya duygusal yönünü ya da gülmeye muhtaç yönünü yakalayıp kemirmiyorlar mı? Güldürdün, yap serisini kır parayı.Olmadı baktın millet ağlamaya aç vur canlarının çıkacağı hassas noktalarından yine kır parayı.Milletteki ağlamanın ya da en azından hislenmenin sebebi de tamamen saklanan duygularını böğürmeye bir fırsat yakalama ihtiyacı.
Çağan Irmak bu bahsettiğim ikinci durumu yakalamış, sürdürmeye devam etmiş bir senarist yönetmen olduğundan yaptı Babam ve Oğlum'u, vurdu insanları hassas noktalarından.Nasıl oldu bu? Şöyle ki herkes ya evlat sahibi ya da evlat olduğundan acıklandı duruma, filme taptı.Tuttu mu tuttu.Güzel miydi eh.Yaratıcı mıydı kesinlikle hayır..
İkinci darbeyi de yedi mi hisli milletim Issız Adam'dan.Yedi.Neden? Herkes aşık oldu zamanında.Ayrıldı.İçinde kalan söylenmeye fırsat bulunamamış sözler oldu.Unuttu.Evlendi.Bu seçeneklerden birini yaşamamış Türk insanı yoktur.Noldu? Filme yine tapıldı.Yaratıcı mıydı konu? Yine hayır.
Kendi hayatımın kimi kesitleri bu filmlere taş çıkartacağından yaşanılanlardan bazı kesitleri satsam hem insanları ağlamak ne kelime böğürtürüm hem de paraya para demem.Hem gerçekler ele alınmış olur hem de kıytırık konuları solda sıfır bırakacak, hayal etmenin sınırlarını zorlayacak bir yapıt ortaya çıkar hem de ben yine paraya para demem ..na.. tıym..
Issız Adam'ı izledim, kızdım da yazdım bunları.Devrik cümleler varsa, noktalamada hatalar varsa söyleyin Çağan Irmak'a film yapsın bu yazıyı da.Ben de yineliyorum paraya para dememiş olurum .....tıym.

Ssshhhh...

2009-02-03T19:27:00.006+02:00

2009'un ilk ayını özetlemeye çalıştım kendi kendime.Yaşananlara anlam verememekten kaynaklı kelimelerim yetersiz kaldı.Şu hikaye şimdiye kadar tadına varılan hisleri sanırım özetlemeye, derdimi anlatmaya yeterli olacak:
Evvel zaman içinde kalbur saman içinde kendi halinde oraya buraya uçmaktan başka bir gayesi olmayan bir kuş oldukça soğuk bir günde yine kafasına göre uçarken soğuğun etkisiyle kanatları donuvermiş ve kuş kendini yerde bulmuş.Hareket edemezken ordan geçen bir inek kuşun üzerine sıçmış.Kuş duruma çok sinirlenmiş ve ineğe boyuna posuna bakmadan diklenecekmiş ki o sırada bokun sıcaklığı kuşun kanatlarını çözüvermiş ve kuş tekrar uçabileceğini anlayınca sevincinden ötüvermiş.Ordan geçen bir kedi kuşun ötmesiyle birlikte onu farketmiş ve kuş tam uçacakken onu yemiş.
Bu hikayeden çıkarılacak dersler:

Her üstüne sıçanı düşmanın sanma.
Seni boktan çıkaranı dostun sanma.
Ve en önemlisi bokun içinde mutluysan sesini çıkarma.

Şu sıralar sesimi çıkarmamayı tercih etmek durumunda kaldım a dostlar..

Psikopatça Eğlenmek

2009-01-21T21:41:00.004+02:00

Çocuklardan kan alınması olayı ayrı bir güldürüyor beni.Denk geldikçe izliyorum ve itiraf ediyorum ki onların mimik değişimlerini izlerken eğleniyorum.Başlarında durup suratlarına bakarken onlar da kocaman gözlerini size çeviriyorlar, o esnada iğne batırılıyor kendilerine ama size bakmaya devam ediyorlar.Sonra kollarına bakıp, iğneyi gördükleri andaki halleri var ya işte o ifadeleri muhteşem."Ulaaaannn ne zaman soktunuz onu orayaaa?Kolumda sivri bir şey var bu neeee?Acımıyor aslında ama tam şu anda çığlık atmam lazım."
Bugün bir tanıdığın çocuğundan kan alınmış, çocuğun gözleri yaşlıyken tanıştırıldık.Gördü ya bir de beyazları içgüdüsel korku tekrar belirdi gözlerde.Sonra annesi benim kan alan ablalara ne kadar çok kızdığımdan falan bahsedince biraz yanaştı yanıma.Acısını paylaştığımı gösteren bir role bürünerek "Canım beniiim ne yaptılar sana?" dedim.Cevaba koptum."Söyyyleyememmmm."Öyle içli, içten söyledi ki sanırsınız hayatının en büyük darbesini yemiş.
Az sonra o ablaların yanına gideceğimi ve ona bunu yaptıkları için onlarla konuşup, kızacağımı söyledim.Bir parça daha güvendi bana.Annesi bana baybay yapmasını söylediğinde yine "Yapppamammmm." cevabıyla ne büyük bir trajediye şahit olduğumu anladım.
Nasıl bir zevktir bendeki anlamıyorum ama denk gelirseniz bir izleyin o ifade değişimlerinin abukluğunu.Eminim bana hak vereceksiniz..

Tam Kıvam

2009-01-19T22:54:00.005+02:00

İnsanın hiçbir şey düşünmeden sonuca ulaşmak istediği kıvamda film seyredebilmek cidden zor iş.Öyle duru, öyle akıcı gidip sakinlik aşılamalı ki insana bittiğinde tüy gibi hafif hissedebilmeli kişi.Şu an blogun adına yakışır vaziyette yazabiliyorsam yazıyı, bu halimi Artemismis seçimi Kikujiro'ya borçluyum.Yeni masajdan çıkmış gibiyim a dostlar.
Kikujiro no natsu normalden daha duru bir çocuğun annesine çocuk gibi bir adamla ulaşmaya çalışması amacıyla başlayan, mutlu olma ihtimalinin önüne çıkan her engelin adam tarafından ortadan kaldırıldığı (ki bu ortadan kaldırma metodları da yer yer kahkaha attırmıştır) bir Takeshi Kitano yapıtı.Sakin sakin oturup seyr keyfi yaşamak adına doğru bir tercih yapmak isteyenlere benim de önerimdir.

En sevimli bulduğum sahnelerden biri de budur.Böyle de anlatılmıyor ki film.İzlemiş olsa cümle alem bahsetsek, konuşsak.Sahnelere tekrar tekrar deyinmeden anlatmış olamıyorum, hevesim kursağımda kalıyor.

Artemis'e dip not:Öcüden korktuğumdan falan yazdım sanma.Böö >:-(

Doğru Seçim Adresi

2009-01-16T23:45:00.002+02:00

Milletimize özgü eski adetlerden biri de bir kızın hamamda görülüp beğenilmesidir ya.Bunun günümüze uyarlanmış hali olayın kuaförde gerçekleşmesi olmalıdır aslında.Bir bayanı sabah kalktığındaki görünüşüyle falan algılayamazsınız.Kuaförde aldığı şekilleri görmek ya tiksindirir ya da aşık eder.Hem görüntüsünü hem de huyunu bir bayan en açık kuaförde belli eder.
Boyası yapılıyorken kim olursa olsun her bayan komik, tuhaf, yaratık gibi olur.Kesim esnasında da bir o kadar..
İşlemleri bittikten sonraki tepkileri asla ölçülemez.Beğenirlerse bir problem yoktur zaten ama bir teli beğenmesinler ne derece çirkefleşebileceklerini bir erkek tahmin edemez(kuaför değilse).Her saç telini görene kadar kuaförü arkalarında aynayla dakikalarca bekletebilir, bağırıp çağırabilir, işlemi yeniletmek isteyebilir, hatta ağlayabilirler bile.
Erkekler sürekli berberlerini sizde berbere değil sirke gittiği hayali uyandıracak şekilde anlatır dururlar ama asıl olay bayan kuaförlerinde.
İnte'nin erkeklere önerisi; kız arkadaşlarınızı tanımak istiyorsanız kuaförüne birgün sabredip beraber gidip nası bir tiple birlikte olduğunu anlayın.
Sen farklı mısın da atıp tutuyorsun diyeceksiniz ama ben kuaföre girdiğim anda hiç duymadığım liglerden maçlar gösterip iddaa kuponu doldurtan kırık bir kuaförüm var.Aynasının önünde iddaa kuponları, mini diz üstü ve kahve olan kız benim işte.
Fööönn sesleri ovalara yayılıırr..

Sonunda Bitti

2009-01-08T21:43:00.002+02:00

1,5 aylık telaştan sonra normale dönüyorum.Bugün teftiş bitti, üzerine türk kahveleri keyifle hak ederek içildi.
Beklediğim ya da beklemediğim insanlardan gelen her türlü sabote etme girişimi onlar için üzülerek söylüyorum ki başarısız oldu.Titiz çalışmam gözden kaçmadı, bana ve duyması gereken herkese iletildi.
Tek olumsuz şey yılbaşı için planladığım seyahati iptal etmem oldu.İyi ki iptal etmişim.Çünki yola çıkacağım gün benim teftişim başladı.Daha ilk sigaramı içemeden başlayan sorgu sual tabii ki sabırsız İnte'yi bıktırdı.Kendimi tutamayarak bana daha ne kadar soru soracaklarını sordum ve beklemediğim şekilde bu tutumum onlara samimi geldi:) İşleri süresince sanırım en çok ben güldürdüm, enerji verdim adamlara. Bütün gün geçen koşturmayı gün sonunda bitmiş sanmama rağmen hergün bir şekilde tüm birimlerle bağlantılı olmamdan kaynaklı olarak odaya çağırıldım.O, şu, bu her türlü dökümü ilettim.Alıştım ama bu maximum koşuşturmalara.
Şu an tek isteğim bir süreliğine bir yerlere kaçmak.Oturmak.Yatmak.Öyle durmak.

İdeal Kız Kısmısı

2008-12-23T17:51:00.003+02:00

-Nerde okuyosun kızım?
-İngilizce öğretmenliği.
-Aman iyi iyi evladım.Bayan için en ideali öğretmenlik.Aferin kızım.

-Ne olacaksın sen yavrum?
-Eczacı olacağım.
-Aman çok iyi çok iyi yavrum.Bayan için en iyisi bir öğretmenlik bir de eczacılık.

Sebep:Kıçını kırıp evinde oturması en muhtemel meslektir bunlar halk gözünde.Hem para getirir hem ev işlerine, çoluğuna çocuğuna zamanı kalır.İnek ya bu.Etinden, sütünden, gücünden faydalanmak lazım.
Genç yaşta sadece evinde otursan.Ne iş yaparsın sorusuna cevabın ev kızı, ev hanımı, evde otururum olduğunda; "Hııı!" der dudak büzerler.Neden? Herşeyin hakkından geliyorsun ama para getirmiyorsun.Yani -1 sin baştan.Böreğin iyiyse +1.Puan sistemi farklı biraz.Merak eden olursa derecelendirmeyi uydururum bir ara.
Allah müstehakını versin bu mantığın.Di mi blog?

Sakinimsilik Felsefesi

2008-12-17T20:53:00.007+02:00

Nasıl bir telaş içerisinde olduğumdan bir yazı öncesinde bahsetmiştim.Şu anda telaş sonrası rehavet hallerindeyim.Atlatmış değilim henüz hiçbir şeyi ama bir ferahlık, bir vurdumduymazlık hakim oldu ki bana bilemezsiniz.Bizim birim dışındakiler için sinir bozucu bir halde de olabilirim ama açıkçası bunu da pek umursamıyorum.Bizim ekip mutlu görünüyor bu halimden.Sanırım onlar da yeterince gerilmiş olacaklar ki ufak bir sözümle kahkahalar patlatır hale geldiler.Cümleten delirdik.
Nedir ki milletçe bizi bu kadar geren şey? Hamster gibiyiz.Topluca olduğumuz yerde koşup duruyoruz.Okurken gerilim, çalışırken gerilim, dururken bile gerilim var."Duruyorsun olum" desen gerilecek adam, "abi durmamam lazımdı ben nasıl dururum" edasında.Ev hanımının telaşı akşama yemek yetiştirmek.O akşam da aç yatılabilme gibi bir ihtimal değerlendirilmiyor.İmkansız, yemek yetişmeli.
Telaş halinden sıyrılmanın yolunu buldu halbuki Umut Sarıkaya çoktan.Kendime hatırlatırım bu durumu ara ara.

Ara ara anons yapacağım çalışanlara:
Hastalarımızın ve hastane personelinin dikkatine!!
Ne hastalık biter ne hasta ne de iş
Panik yapmanıza gerek yok
Hepiniz sakin olun
Gelin kantinde birer çay içelim
Olmadı Monta Sıçalımmmmmm..
Haydeeee
Tey tey teyy tey

Kızılcık Spası

2008-12-16T20:10:00.003+02:00

Bizlere garip haklar verilmiş.Çoğumuz bir kısmından habersizken lüzumsuz vatandaşlar bunları tüpte çokomelin dibini emer gibi sonuna kadar sömürüyor.
İnsan Hakları, Hasta Hakları, Tüketici Hakları...
Hakkımızı ararız aramasına da çoğu zaman gerek görmeyiz şikayette bulunmaya, konunun üzerine gitmeye.Ha ben genelde tembelliğimden harekete geçmiyorumdur ama çok pis çirkefleşedebilirim o da ayrı.O anki ruh halime bağlı.
Haksızlığa uğramış nice insanımız sesini ya kibarlığından ya da cahilliğinden çıkaramazken onların başvuru haklarını lüzumsuz kullanan insanlar hayrete düşürebiliyor beni.
Acil servise gelip, kendisiyle belki de haddinden fazla ilgilenilen şirret bayanımız kendisine uygulanacak ilaç anlatılıp yapıldıktan sonra gidip hamile olmadığı halde "Hamile olma ihtimalim düşünülmedi" diye acil ekibini şikayet edebiliyor.
Bu da bir istismar değil midir?

Telaş

2008-12-04T21:21:00.004+02:00

Blog dirildi ama sessizliğe ulaşması çabuk oldu demeyin..O kadar çok düşünüyor ve konuşuyoruz ki bu aralar aslında.Tek eksiğimiz bu konuştuklarımızı sizlerle paylaşmak..
İş hayatımın en telaşlı, en yorucu, en stresli dönemini yaşıyorum bu hafta başladığından beri..Pazartesi komşu hastane eczacısından aldığım haberle bayram dönüşü teftiş geçireceğimizi öğrendim.Adım adım müfettişin gezdiği hastanelerden haberler alıyor ve sürekli çalışıyorum.Bugün evime en erken geldiğim gün.Ve ilk dinlenme fırsatımda paylaşımda bulunmak istedim.
Teftiş olayından bir korkum yok, gayet rahatım ama endişe ettiğim tek durum titizlenerek yaptığım işlerden herhangi birinden benden kaynaklanmayan sebeplerden ötürü bir sorun çıkabilecek olması.Bunun yaşanmaması için her durumu kontrol edip gözden geçirmem gerekiyor.
Salı gününden itibaren her günün cuma olduğu hissine kapılacak kadar yoruldum.Spontan bir hareketim esnasında çok sık es verir hale geldim.Konuşurken 3 saniye kadar duraksayabiliyor, yürürken sağa ya da sola seyirtebiliyorum.
Bayram sonrası ve yıl sonuna yakın gelecek olması bizler açısından pek iyi olmadı.Anlamadığım bu tarafa neden bu mevsimde geldikleri.Tatili de aradan çıkarmak için genelde yaza yakın ya da yaz sonu gelirlerdi.Geldiğinde "Hasta mısın müfettiş?, şimdi git mayıs sonu gel ulen!" deme fantezisi kuruyorum.İlaç/tıbbi malzemeden rastgele 5'ini seçip saydıracak bana.Bana! Gözüm yemezse "Yiyosa sen say uleeenn.Yürü git manyaa bak!" şeklinde yaklaşımlarda da bulunabilirim.Zaten son 1 haftadır önceden yaptığım yetmezmiş gibi elime geçeni sayıp miad kontrolü yapıyorum.Bu zaten meslek icabı oturmuş bir reflekstir bende.Daha adama/kadına söylemeyi planladığım çok şey var ama şu teftişi atlattıktan sonra paylaşayım gerisini:)
Bu mesele stresimin %10 luk kısmı bile değil.Geriye kalan kısım kardeşimin askere gidecek olması.Nereye gideceği ne olarak gideceği 10'unda belli olacak ve bundan kaynaklı bir gerginlik durumu var hepimizde.Tüm dualarım sağlıklı huzurlu gidip aynı şekilde dönmesi için...

Dip not:Yazamazsam şimdiden hepinize mutlu bayramlar..

Hayal Meyal

2008-11-30T12:12:00.003+02:00

Azken daha özmüş..

Kozmik Yaşam

2008-11-21T21:39:00.003+02:00

Şimdi herşeyi daha iyi anlıyorum.Aydınlandım a dostlar.Neyin sayesinde olduğunu duyunca şaşıracaksınız:Ana Haber Bülten'i sayesinde aydınlandım bu akşam.
Siyasetten bahseden bir blogger olmadığım halde bugün biraz tiye alacağım.Dün yemek esnasında gülmekten boğulmama sebep olan cümleleri sarfeden hemşerimin şimdiye kadar sarfettiği traji komik cümlelerinin nedenini bugün yine aynı saatlerde öğrendim ve bir ışık hüzmesiyle parladım.Koltuktan havalandığımı hissettim.
Bugüne kadar nice filmlere konu olan kozmik ışınlara maruziyetimiz sonunda gerçekleşmiş.Meğer atmasyon kelimelerden ibaret değilmiş bu senaryolar.Ciddi ciddi başımıza gelecekmiş günün birinde.Ha bu sevindirici bir olay değil belki ama aydınlanışımın sebebi olduğundandır bu sevinç ve heyecanım.
Şimdiye kadar beni hayrete düşünen siyaset adamı hemşerimin aslında bir suçu yokmuş.Her tutumunun sebebini ben bu kozmik ışınlara bağladım.Adam kozmik ışınlara maruz kalıyormuş.Kim bilir ne zamandır? Sanırım siyasetten elini eteğini çekmekten vazgeçtiğinden beri..
Sebebini bilmeden gülüyordum ben de..

Diriliş

2008-11-18T20:36:00.002+02:00

Blogu dürttüm..
Kızdım yahu..Duruyor öyle mal gibi."Sen beni terkedemezsin, ben olmazsam sen olmazdın, seni doğuracağıma taş doğursaydım." dedim.Baktım büzdü dudaklarını.İnsan kıyamıyor yine de biliyor musunuz, bastım bağrıma:"Yavruuummm ben seni üzmek istemedim, silkin kendine gel istedim, seni harekete geçirmek için söyledim o sözleri" dedim."Aaa du bakıym ateşin mi var senin?" dedim."Yok, maviden sıkıldım, kendimi sıkarsam rengim değişir diye düşünüyorum" dedi."Salak sen blogsun, seni ben konuşturuyorum." dedim.Kaldı öyle.
Sonra yine vicdan yaptım."Ben seni S(üper) T(ukinya)'nın hışmından korumak istiyorum aslında." dedim."O seni böyle görürse, süpersonik cimcik parmaklarını devreye sokar ve yok eder." dedim.
ST görmeden harekete geçmemiz gerekiyordu.Hemen blogger tema takımını çağırdım ve dikkat çekmeyecek, kendi halinde ve aklı başında bir şekil şemal belirleyip Sakinimsi'yi kuşandırdık.Bir ST saldırısını daha bloke etmenin verdiği sevinçle önümüzdeki maceraların heyecanını saklamaya çalışarak şu şarkıyı mırıldandık:
Haydi zıpla haydi zıpla
Haydiiiiiiiiii
Tam zamanı tam zamanı
Şimdiiiii...

Bir Teşekkür

2008-10-16T22:36:00.009+03:00

Hediye almaktan; hem de sıradan bi günde (ki böylesi çok daha hatrı sayılır bir durumdur) hediye almaktan mutlu olmayacak insan yoktur.Hele ki bu hediye yaklaşık 800 km uzaktan, tanışıklık olmadığı halde sizi anlayıp zevkinizi, tarzınızı tahmin eden birinden geliyorsa bu incelik karşısında ne yapacağınızı şaşırırsınız.
Hava değişimiyle birlikte evde film seanslarımı arttırmışken sanki durumdan haberdarmış gibi yetişti Artemis'in seçimleri:) Yakın zamanda bahsettiği sevildiğini bilmek duygusunu hissettirdi ta nerelerden.

Kiki's Delivery Service ilk seçimim oldu.İnanılmaz keyifliydi.Jiji'yi yeni favori karakterim ilan ettim:) Sırada Princess Mononoke var.
Dahası var:) The Mummy ve The Mummy Returns.Artemis farkında değil ama özellikle bu seçimlerine babam da en az benim kadar bayılacak:)

Hayalimdeki Mim

2008-09-22T20:52:00.003+03:00

Hala yazmak aklımdan geçmiyordu ki bir mimle Artemis hanımcığım öyle bir çırptılar ki beni yazmak farz oldu.Silkinmek kelimesini kullanmıyorum çırpıldım halı gibi.
Blogun bilmem kaçıncı dirilişini sağlayan mim konumuz:Hangi Hayallerinizden Vazgeçtiniz?
Cevabım oldukça basit olacak aslında:Hiçbir hayalimden vazgeçmedim:) Zira hayatımın hedefidir onlara ulaşmak.Ama olmayacak duaya amin diyen bir insan olmadığımdan çok da zor değildir ve olmamıştır hayallerimi yaşamak.Anımdan memnunsam hayallerimi gerçekleştirmiş kabul ederim kendimi.Hayallerim hedefimdir.Şimdiye kadar da aşılan pürüzlerle beraber hedefime/hayalime ulaşamadığım olmadı.Önemli olan sıraya koyabilmek..
Sıradaki hayallerim:
-Başka bir şehirde aynı işi yapmak
-Bateriye dönmek
-Dağcılığa dönmek
Neden ve nasıl vazgeçeyim ki?

Sen! Sen !Sen Susuyorsunuz

2008-07-29T17:40:00.010+03:00

Organizasyon kadını kimliğime bürünüp kimlerin müzik yapması kimlerin yapmaması gerektiğini değerlendirdim.Uzaklara gitmeden şimdilik sadece kendi ülke sınırlarımızdakilerden oluşan iki liste hazırladım.İnte'nin ilk ve son 10 u.Gerzekçe bir heyecan için de 10 dan geriye doğru sayıyorum.Neyim eksik Mtv'den.

Lütfen ses bile çıkarma ricasında bulunduklarım:

10.Murat Boz
9.Soner Arıca (evet sustu ama az işkence çektirmedi)
8.Küçük (hala) Emrah
7.Fatih Ürek
6.Gülben Ergen
5.Serdar Ortaç (Burada bir ünsüz Türk düşünürünün sözlerine yer vermek isterim:Serdar Ortaç gibi oğlum olsun, seversem adiyim!)
4.Kıraç
3.Hepsi
2.İsmail-yk
1.Zara
Zara'ya ödülünü benim adıma Fatsa Belediye Başkanı takdim etti.Çok sevindi ama Zara.Bakın nasıl sırıtıyor.

3 dilek hakkımı hiç susmamaları/bitmemeleri uğruna kullandıklarım:

10.Yasemin Mori
9.Hakan Kurşun
8.Ruj
7.Mavi Sakal
6.Kesmeşeker
5.657
4.Cem Adrian
3.Replikas yok yok dur bir saniye Rober Hatemo diyorum
2.Pilli Bebek
1.Nekropsi

Bu yazı ancak Nekropsi'yle noktalanır:

Ve Tilki Kürkçü Dükkanına Gelir

2008-07-12T17:33:00.005+03:00

1 haftalık tatil biteli tam 1 hafta oldu.Tatilin bitişini kendime kabullendirmem 3 gün sürdü, dile getirebilmem için de bir 4 güne daha ihtiyacım oldu.Çünki giderken insanlara çok ızdırap çektirmiştim.Sanki hiç dönmeyecekmişim gibi herkese çalışmaları gerektiğini, onlar çalışırken bol bol gezip eğleneceğimi söylemiştim.İş yerimdekilerle uğraşmam bir yana Dia'ya bile sataşmıştım.
Dönüşün en kötü yanı ise geldiğimde burdaki arkadaşlarımın yokluğunu hissetmem oldu(işteki karışıklıktan bahsetmeyeceğim).Şimdi beni Bodrum'dan,İstanbul'dan ve bilmem nerelerin sahillerinden arıyorlar.1 hafta eski arkadaşlarımla ev nüfusu 5 ten aşağıya inmeden hara gürele geçtikten sonra beni karşılayan sessiz sakin bomboş eve az küfretmedim.Hala konuşmuyoruz evimle.İnadına da kirletiyorum, temizliği özlesin, yalvarsın temizlik için.Tek sıcak karşılamayı puzzlelarımdan gördüm.Salona girer girmez boynuma atladılar bir iki parçaları düştü o hengamede.Yerlerine koyup komple yapıştırdım ben de onları.Birkaç güne kadar da çerçeveletip asacağım.Duvarlarına çivi çakayım da görsün acı çekmeyi evim.
Benim altım kuru sırtım pek.Önümüzdeki hafta sonundan itibaren de gelen gidenim eksik olmayacak.O baksın başının çaresine..

Bu resmi de bir önceki tatil dönüşümde işteki bilgisayarımda masaüstünde duvar kağıdı olarak bulmuştum.

Ayakta Alkışlıyorum

2008-06-15T23:14:00.003+03:00

Birkaç ay önceki yazılarımdan birinde komşularımın tadilat merakının verdiği rahatsızlıktan bahsetmiştim.Yanyana iki daireyi birleştirme girişimleri diye tahmin ettiğim sesler yer yer sinir krizinin eşiğine getirmişti beni.Geçenlerde rastladığım birinci katta oturan komşumla yaptığım ayak üstü sohbetten bu duvar yıkma harekatlarının bitip bitmediğini sorduğumda aldığım yanıt memleketim insanının beynine hayran kalmakla dehşete düşmek arasında ikilemde bıraktı beni.Birinci katın satılık olduğunu biliyordum.Sanıyordum ki bu sohbet ettiğim aile yan dairelerini aldı ve evlerini hana dönüştürüyor.Meğer durum şöyleymiş:Yan apartmanın birinci katında oturan Karadenizli olduğundan şüphe ettiğim vatandaşlar almışlar bizim birinci kattaki daireyi.Apartmanlarımız birbirine yapışık olduğundan kendi daireleriyle bizim apartmandaki daireyi birleştiriyorlarmış aslında.Kulaklarıma inanamadım.İki farklı apartman dairesinin birleştirilme fikri nasıl bir beyinden çıkmıştı?
Memleketim insanı kendini aşmakta, rekorlarını egale etmekte sınır tanımıyor.Ben de hayretler içerisinde izliyorum.Böyle insanların bol olduğu güzel ülkemde yaşamayıp nerede yaşarım ki? Malzememiz sınırsız..

Efendilerden Soğuk Karşılama

2008-06-13T17:19:00.002+03:00

Kendimi bildim bileli yolculuk yaparken köyden-kasabadan geçerken herhangi bir kapı önünde toplanmış ahaliye selam verip oldukça sıcak bir şekilde karşılığını alırdık.İnsanları bırakın ata, eşeğe, koyuna, keçiye el sallar korna çalar bir şekilde dikkatlerini çekip yine de selamlaşırdık.Çuvalını sırtına almış ilerleyen köylüyü alır arabaya, sohbet eder duasını alırdık.
Artık elimiz sallanırken havada kalıyor, sözlerimize cevap gelmiyor.Kentlerdeki yabancılaşma çoktan köylüye de ulaşmış.Köylümüz, kasabalımız da artık insanlardan korkar olmuş.Geçenlerde babamla yolculuk yaparken kapı önü toplaşması yapan gözüme pek bir sevimli görünen teyzelerime el salladım.Hepsinin soğuk bakışlarını üzerime topladım.İçlerinden birinin "Bunlar kim yahu?" dediğini dudaklarından okudum.Biraz ilerledikten sonra bu kez babam "Dur bakalım bir de ben deneyeyim." dedi ama o da yanıtsız kaldı.İnsan ezik kalıyor yahu selamına karşılık gelmeyince.
Antalya civarındaki turizme bulaşmış köyler zaten çoktan bitmiş.İçlerine girip, sohbet etme fırsatı bulunca hakikaten hüsrana uğradım.Anlatılanlar büyük kentlerde sık sık duyduğumuz çarpık yaşamları çoktan sollamış da ben hala saf saf köylümüzü temiz sanıyorum.Efendilerimiz pisliğe batmış durumdalar haberimiz ola...

İtaat

2008-06-11T18:31:00.006+03:00

Yorum yapmadan, sessiz sedasız videoyu ekleyip kaçıyorum.Buyrun...

Bu Nasıl Blog(lamak)?

2008-06-03T18:42:00.004+03:00

Ortada blog yazma disiplini diye bir şey bırakmadım.Arayı iyice açtım.Eşim dostum çoğu zaman susmam için gözümün içine baktıklarını söylerler.Son ramazanda bir gün oruç tutmuştum, ancak o gün susmuştum.İş arkadaşlarım ramazan boyunca oruç tutmamı; hatta ramazan bittikten sonra da tutmadığım oruçları tutmamı istemişler, yer yer yalvarmışlardı diyebilirim.
İş yazmaya gelince değişiyor durum.Yazabilen bir insan olmadığımı iddia ettiğim halde bunca zamandır blog sahibi olmam da garip aslında.Kendimi ifade edebilmem için mimiklere ihtiyacım var benim.Yoksa beynim durmuyor, üretiyor ama bloggerın henüz yazıya mimik ekleme fonksiyonu yok.Olsaydı yazmasam bile mimik yapar kaçardım, anlatırdım kendimi.
Nereye varacağım? Hiçbir yere..Blogun sonu geldi sanmayın diye son sözü seçtiğim şarkıya bırakıyorum.Yazamıyorum bu aralar ama rahatsızlık vermeye devam ediyorum.Şarkı rahatsız edebilir (beni eğlendirse de) ama sonuna kadar dinleyin lüzumsuz hatrıma..

Kommensalist

2008-05-28T17:00:00.002+03:00

Sinirlenmek o kadar kolay ki.Hele ki karşınızda sürekli sizi iğneleyen, lafı evirip çevirip size getiren, suçlamaya çalışan, fit fit fit efektini kulaklarınızda çınlatan fitneus fücürus dediğim insanımsı bir yaratık varsa..Ne olabilir bu insan amacına ulaşırsa? İlk önce siz de hafif bir cevap verirsiniz; sonra o almıştır bir kere ilk zaferini devam eder, daha da üzerinize gelir.Patlarsınız, olay büyür hakimiyet kaybolur.Karşınızdaki insan genellikle kalabalığın içinde sizi sinirlendirerek rezil eder ve aradığı anlamsız huzura ulaşır.Kupayı alır, siz de önünüzdeki maçlara bakarsınız.
Ben böyle bir durumda olayı sezdiğim anda belki içten içe sinirleniyorum ama belli etmiyorum.Yaratık üzerime gelmeye devam ettikçe bir şarkı geçiriyorum içimden ama duyurmuyorum ona müziğimi.Sonra durumu sezen başka birine dönüp gülümsüyorum.Bitiveriyor o anda geçici sinir halim.Sonra da abartıp bir başkasıyla (yaratık olmayan) konuşup gülüyorum.Ne oluyor?Aman yarabbim deliriyor fitneus fücürus.Sinirlendiremedikçe, kuduruyor, ezik bir hal alıyor ama başlamış bir kere durmuyor, iyice yerin dibine geçiyor.İşte şimdi zafer de sizindir.Kupa da.Gönüller de..Rakip zaten bir daha aynı hareketi tekrarlayacak cesareti bulamaz.Tenezzül ederse beyinsizdir.

Yine Bir Kutlama

2008-05-14T17:12:00.002+03:00

İki gündür haklı bir eylem içerisinde olan meslektaşlarımın Eczacılık Günü'nü kutluyorum.

Görsel:Deutsches Museum

Kurgu

2008-05-13T18:50:00.003+03:00

Mutfağımda aniden beliren bu minyatür rende 3-5 saniye de olsa ürküttü beni.Olası senaryoları yine saliselerle ölçebileceğimiz bir zamanda ürettim yine.Bu rendeyi ben almamıştım.Eve benden başka giren de olmamıştı, izindeydim 4 gündür.Psikopatın biri eve girip bana rende bırakmıştı.Ne demek istiyordu peki bana? Arkamı döndüğüm anda elinde kocaman bir rendeyle karşımda bulacaktım onu.Birden burnumu rendelemeye başlayacaktı.Suratım dümdüz olunca çekip gidecekti.Ben sürünerek telefona ulaşıp hastaneyi arayacaktım.Bir süre burunsuz halde dolaşacaktım.Bana bir kobay sırtında yeni burun yapacaklardı.
Bu olası senaryoydu.Gerçek olan ise şuydu:Tüp sipariş etmiştim.Adam yeni tüpü takarken cüzdanımı almak için odaya döndüğümde tüple birlikte hediye ettikleri bu minik rendeyi bırakmıştı.Hepsi bu.Komik olan akşam yemeğine gittiğim arkadaşlarımın mutfağında da aynı rendeden görmem oldu.Kabus.Onlar da aynı gün tüp almışlar.Olası senaryom gerçek olsaydı, psikopat adam benden önce arkadaşlarımın evine gidip oraya da bırakmış olacaktı.Kemik koleksiyoncusu gibi bu da rendelenmiş burun koleksiyoncusu.

Eylemim Fosur Fosur Devam Ediyor

2008-05-12T18:41:00.003+03:00

Sigarayla iş arkadaşlığımızda son bir hafta.Eylemim hastanede de devam etti ama pek umursayan olmadı.Bir hafta-on gün önce resmi yazı da geldi ama ben hala reddetmekteyim bu olayı.Yazıyı gördüğüme dair imzam alınırken ellerim titredi, soğuk soğuk ter döktüm, kimi zaman feryat figan ettim (ciddiyim) ama imzaladım malesef.Ardından da iki damla gözyaşı akıttım, imzamı attığım yerdeki mürekkep dağıldı, çok duygusal bir hava esti hastanede.Hastalar kendi dertlerini unutup, refakatçılar hastalarını bırakıp yanıma koştular, beni teselli ettiler.
Eylemime devam edip tehditler savurmaktayım şu anda.Pencereden sarkar içerim, duman içeri girmesin diye uğraşırken düşüp ölürüm ilaçsız, malzemesiz kalırsınız, ameliyatlar bir süre sonra durur, hastane batar, hastalar dava açar, mahkemelerde sürünürsünüz diyorum ama bunu da pek umursayan olacağa benzemiyor.
Olmadı eczaneyi bahçeye taşıyacağım..

İnte'nin Önerisi:Penn&Teller Bullshit!

2008-05-07T19:42:00.004+03:00

Kolay kolay program önermem ama bu adamları mutlaka izlemelisiniz.Bizim kanallarımızdaki gerçeği su üstüne çıkaran (?) kişilerin beceremediklerini bu iki adam yapmışlar.Kendi çaplarında da değil hakikaten yapmışlar.Tesadüfen gördüğüm ve gece gece beni kahkahalara boğan Penn&Teller Bullshit Fx Tv' de Salı günleri 23:00 da yayınlanıyormuş.Henüz iki bölüm gösterilmiş Fx'te.
Aslında ben yeni farketmişim bu ikiliyi.Tv programının dışındaki yaptıkları şovlar da oldukça popülermiş.

"Kendilerini "gerçeğin sadıkları" olarak ilan eden Penn ve Teller, toplumun saygı duyduğu pek çok kurumun sahte olduğunu ve bu kurumların "umutsuz ama kendilerine güvenen insanlar"ın sırtından para kazanmak için tasarlandığını ispatlamaya çalışmaktadırlar. Her bölümde Penn ve Teller’ın komediyle sarmalanmış görüşmeleri ve gizli çekimleri bulunuyor. Dizi, Penn ve Teller’ın kendilerine has mizahlarını, numara ve dolandırıcılık yeteneklerini anlatıyor. Ayrıca dizi, gizli kamera ve açıkça yüzleşme de dahil türlü yollarla tabulaşmış konuların saldırgan ve saygısızca açığa vurulmasını içeriyor." (Fx Tv'ten)

Kesinlikle saygısızlığa yapılan bir saygısızlık içeriyor.Bu nedenle haklı bir savunma bu.İzlediğim bölümde ufolardan ve kahinlerden bahsedildi.Ufolara, uzaylılarca kaçırılmış insanların varlığına, kahinlerin sözlerine inananların üzerine kurulmuş tezgahlar sergilendi.
Dünyanın sonu geldiğinde yabani bir şekilde yaşayacağımıza inandırılmış insanlar için "Doğada Hayatta Kalma Kursu" düşünmüş akıllının bir tanesi.Sekiz senedir bu kursa devam eden kırık var, inanamadım:)Bir tane cerrah ayaktan çıkardığı bir lipomu (bildiğin yağ bezesi) uzaylıların bıraktığı bir çeşit canlı olarak, ya da kaza ile girmiş bir parçayı ne olduğu tanımlanamayan bir cisim olarak anlatarak ücretli konferanslar düzenlemeye başlamış.Yine aynı konferanslardan geçimini kazanan biri de dünyanın sürüngen görünümünde yaratıklar tarafından yönetildiğine inandırmış garipleri.Bu yöneticiler insanlarla çiftleşip yeni bir ırk oluşturuyormuş.Örnek olarak da baba ve oğul Bush'u gösterdi.Burda kramp girdi karnıma:)
Dünyanın sonunun bir atom bombasıyla geleceğine inanan bir adam da yerin altına bir köy inşa etmiş.Köyü kütüphanesine kadar düşünen bu adam Tanrı'nın varlığından söz etmeye gelince bunun tam bir paranoyaklık olduğunu söylediğinde de ikinci krampı hissettim:)
Nostradamus üzerinden gelir sağlayan yazar kılığında bir din adamı da İncil'de geçen sahte İsa'yı başta Humeyni olarak kitabında belirtmiş.Humeyni öldükten sonra aynı kitabı tekrar yayınlayarak o sayfalardaki gösterdiği sahte İsa'yı Saddam olarak değiştirmiş.Bu da 3. kramp..
Penn&Teller'ın yorumu "Eğer sahte İsa İncil'de yazdığı gibi gelecekse ona karşı savaşmak Tanrı'ya karşı gelmek olmaz mı?" oldu.
Bu bahsettiklerim sadece bir bölümdü.İzlenesi değil mi?(Aklımda ne kadar çok şey kaldığına da şaşırmadım değil.)

Hane-i Kütüb

2008-05-01T17:23:00.008+03:00

Artemis ve Şev Lal beni çok okur az yazar bir blogger olarak gördüklerinden olsa gerek "Kitaplar" konusunda mimlemişler.Yani mimlemişlerdi epey bir zaman önce.Fikirleri değişmemiştir, mimi bana paslamakta kararlıdırlar diye düşünüp cevaplarını yazayım dedim artık.İnsan mimlenince kendini borçlu hissediyor.
Hayranlıkla, tüm kitaplarını okuduğum şu sıralar eserlerini tekrar hatmetmek istediğim H.P.Lovecraft'tan bahsetmek istedim mimi görür görmez.Lovecraft her kelimesinde görmek, duymak, hatta dinlemek istediğinizi önünüze serer.Tasvirleri benim (ne haddime) tasvir edemeyeceğim derecede güçlüdür.Korkularınız pik yapar sayesinde.Anlatımının ne derece güçlü olduğu "Cthulhu Mitosu"na günümüzde inanan insanların varlığıyla kanıtlanmıştır.

Bir diğer sevdiğim yazar:Boris Vian.Tüm eserlerini okumadım ama bu çaba içerisindeyim."Bütün Ölülerin Derileri Aynıdır", "Mezarlarınıza Tüküreceğim", "Kırmızı Ot" şu an için tavsiye edebileceklerim arasında.

Bir de Frank Herbert'ın Dune Serisi var ki bahsetmesem kendime kızarım.84'te David Lynch tarafında filmi de çekilen (ki filmini de çok beğenmiştim) kitabı bilim kurguya meraklıysanız şiddetle tavsiye ediyorum.

Artemis tavsiyesi Shibumi ve rasgele aldığım Olasılıksız hala okunmayı bekleyen kitaplarım arasında.
Çekirdek yemek gibiymiş bu mimin konusu.Düşündükçe başka eserleri de paylaşasım geliyor ve fena da okumadığımı farkediyorum.Yazar takıntım olduğu gibi yayınevi takıntım da vardır feci halde.Altıkırkbeş, Arkabahçe ve İthaki diye tutturduğum için Ankara İmge çalışanları az çekmemiştir benden.Teşekkür ederim hepsine:)
Mim devamını gönlü isteyene bırakıyorum..

Mari Yi Kafanı

2008-04-09T19:01:00.005+03:00

Güne yeni başlamışken okuduğum bir haberle beynimde bir çıtr çıtr (kıvılcım) sesleri hakim oldu dostlar.Oldum olası Roman'lara bir sempatim vardır.Eğlenceli, sevimli ve içten bulmuşumdur Roman dostlarımızı.Kökenimizin ucundan kıyısından Roman'larla kesiştiği bir hikaye, bir DNA kırıntısı aramış durmuş, ancak derin ve ısrarlı araştırmalarımdan hep eli boş dönmüşümdür."H" harfini alfabemden bir zamanlar silmiş, kimine göre "eksik" olarak nitelendirilmişimdir.
İşte bugün bu gönlümdeki Roman sevdasının kaynağını anladım.8 Nisan doğum günüm olmakla birlikte Dünya Roman Günü'ymüş.Biliyordum bir alakam olduğunu.Denk bir gen bulamadım henüz ama bir şekilde hissettiğim bağın kaynağını yakaladım.
Bu aralar keyifleri olmasa da episinin Romanlar Günü Kutlu olsun be.Protestonuzu bile havaya balon uçurarak yapan güzel insanlarsınız siz.
Tutturdun bir kutlama, bir bayram havası gidiyorsun İnte diyeceksiniz.Bütün bu uğraşlarım hergün bayram olması adına.

Esinti

2008-04-01T21:27:00.006+03:00

Yarını "Kişinin Seçimine Bağlı Kutlama Günü" ilan ediyorum kendi kendime.Her anneler günü, öğretmenler günü, babalar günü, sevgililer günü, kadınlar günü v.s. v.s. en az 30 ağızdan çıkan söz "Aslında annelerimizi/babalarımızı/öğretmenlerimizi... yılın bir günü değil her günü hatırlamalıyız" değil midir? 2 Nisan da neyi/kimi istersek onu kutlayalım.Seçimimize uygun bir eğlence düzenleyelim ya da hediyelere boğalım seçtiğimiz kişiyi.
Bütün günler de böyle akımlarla başlamadı mı?Yarını ısrarla birşey kutlama günü ilan ettirmeyin bana.Mim haline getiririm mecbur kalırsınız.
Bu zırvalamamı içimdeki sebepsiz, anlamsız coşkuya ve belki de bu coşkuya sebep olan şu an ki taşikardi benzeri kalp atışlarıma bağlıyorum.
2 Nisan Paylaşma Günü ilan ettim şu anda verdiğim bir kararla.İlk faaliyetim de müziğimi paylaşmak olsun..

Sonradan farkedilerek bırakılan not:100. yazı olmuş bu.Kutlanası bir gelişme benim için:)

Abla-Kardeş Dialogları

2008-03-31T23:11:00.003+03:00

Kardeş-Doğum günün kutlu olsun.
Abla-Ne doğum günü ya , daha bir hafta var.
Kardeş-Olsun.Bu ayı komple senin doğum günün ilan ediyorum.
Abla-Yerim seni ben.
Kardeş-Sen zaten bir ayda zor doğmuşsundur.
Abla-Ee ancak yola çıkılıyor, kolay mı?
Kardeş-Ben bilirim senin çocukluğunu.
Abla-Asıl ben seninkini bilirim.Kurbağalardan almıştık seni biz.Babamın seni eve getirdiği günü hatırlıyorum hala. (Buna gerçekten inandırıp, ağlamasına sebep olmuştum.)
Kardeş-:))) Sen pek salaktın aslında.
Abla-Salak olan kim? Kurbağalardan alındığına inanıyorsun.
Kardeş-Olabilir.
Kardeş-Ninja kaplumbağalar ne peki?
Abla-Hasta mısın nesin anlamadım ki ben.
Kardeş-Ciddiyim.Ninja kaplumbağalar var.Splinter usta var.
Abla-Onlar mutanttı.
Kardeş-Onları kimden aldılar?
Abla-Bir dakika ya haklı mısın nesin sen?
Kardeş-Bak daha örnekleri var.Örümcek adam.
Abla-Kafam karıştı.
Kardeş-Batman var.
..........
Şeklinde devam eden bir sohbetin nasıl sağlıklı bir abla-kardeş ilişkisinin ürünü olduğunu tahmin edebilirsiniz.Ne konuşulmuş? Mantıklı tek kelime edilmiş mi? Ne gibi bir çıkarım yapılabilir bu dialogdan?

Dip Not:Batman ve örümcek adamı anınca mak100 aklıma geldi.Kapattım deyip terketmiş bizi.Şimdi Spider Man ve Batman'ı hangi bloglarda çarpıştıracağız? Ya da kaliteli müziğin sesini kimden dinleyeceğiz? Ben demez miyim Spider Man kazandı, Batman kuyruğunu kıstırıp kaçtı diye?

Nasıl Hareketler ki Bunlar?

2008-03-31T18:37:00.004+03:00

Bu tanıtımı görünce meraklandım.İlk İstanbul ziyaretinde yapılacaklar listesine oyunu görmeyi de ekledim.Beşiktaş Kültür Merkezi Mutfağı'nda pişirilen oyuncuların sergiledikleri skeçler oluşturuyormuş bu çok güzel hareketleri.
Bilgi alıp, izleyenlerden fikir edinip bir sonraki harekete karar verilebilir pek tabi ki.

Mızıklayan Cinsiyet

2008-03-28T17:25:00.005+02:00

Bayanların çoğunu memnun etmek zordur efendim.İyi ki söyledin diyeceksiniz ama bunu insanın kendine kendine arada hatırlatması gerekir.Yeni açılmış, deneyip temizliğini, yemeklerini onayladığınız, gıcır gıcır bir mekanda yemek yemeye gidersiniz bayan arkadaşlarınızla; bir tanesi aniden dehidrasyona girmişçesine istediği suyun hala gelmediğinden, diğeri künefenin kıtırdak olmayışından şikayet eder.Bir tanesi senin yemeğin geldiğinde verdiği siparişten pişmanlık duyar, unutmaları için dua eder.(Yemeği unutulsa mekanı harabeye çevirir ama.) Biri çorba istemez ama istediğini, buğulama balık istemiştir ama kızartmayı görünce kızartma istediğini iddia eder.Yemekten önce sunulan aparatifleri az bulur (sanki onlarla doyması gerekiyor) daha fazlasını ister.Kahve söyler soğuk der, soğuk su gelir sıcak ister.Tabak kullanmasını beceremez, tabağa sığmaz yenisini ister.Çayının yanında limon yoksa içinden hamamböceği çıkmışçasına bırakır içmez.
İşte bayan arkadaşlarınızla yemeğe gitmek böyle bir durum.Gitmezseniz birlikte birşeyler yapmadıklarından şikayet ederler.İki ucu hoklu.Ben bir bayan olarak bu kadarını görüp katlanamıyorsam erkeklere Allah'tan sabır diliyorum.Bu devirde ya heteroseksüel bir bayan olunur ya da homoseksüel bir erkek olunur.

"Pofidik"

2008-03-25T21:04:00.004+02:00

Uzun süredir ana haberleri seyretmiyordum.Bu akşam rüyamda alt yazısına kadar gördüğüm bir haberin şokuyla uyandığımda televizyon açık uyuyakaldığımı farkedip bir oh çektim.Rüyamda gördüğüm isimle ilgili haber geçiyormuş tam.Sesi beynim algılayıp rüyaya çevirmiş, biraz değiştirerek tabi ki.
Bayadır izlemiyordum hadi izleyeyim de eğlence çıksın bana dedim ve yanılmadım.Pakistan milli günü sebebiyle düzenlenen resepsiyonda üniversite öğrencisi bir kızcağız Orgeneral Büyükanıt'la tanışmış, sarılmış, sevinmiş, ağlamış.Buraya kadar haydi diyelim ki olabilir doğaldır, kız hayranlık duyuyordur görünce sevinip duygulanmıştır falan filan.Ki insanın hayranlık duyduğu bir kişiyle tanışmaya çalışıp böyle sevgi sellerine kapılması da komiktir bence.Neyse..

Haberin devamında Ecem Erenoğlu isimli kızı Uğur Dündar yayına bağladı.Dündar kıza tanıştığı andaki hislerini ve Orgeneral Büyükanıt'ı nasıl bulduğunu sordu.Cevabın nasıl geleceğini bilse eminim böyle bir gaflette bulunmazdı.
"İnanılmaz bir histi.Anlatamam.Her Türk gencinin bunu yaşamasını isterim." veeee "Pofidik pofidikti...."
Sevgili Ecem heyecanını anlamaya çalışıyorum da senin "Pofidik" dediğin kişi Genelkurmay Başkanı yahu.Çeşitli benzetmeler yapardım senin bu pofidik tanımlamanı kimlere, nelere yapabileceğine dair ama sözü geçen şahıstan dolayı bu tanımlamalar beni aşar..
Şöyle diyebilirim ki hitabette eksik olarak yaratılmış milletimize çok güzel bir örneklemede bulundun.Bence "Ablaaa arkayı beşleyelim" den bir farkı yok bunun..

Hep Varım

2008-03-24T20:20:00.003+02:00

Bu karikatürü gördüm. Kim çizmiş tanıyamadım, bulmaya çalışırken de şunu gördüm.Pek bir keyiflendirdi beni hem karikatür hem link.
Pazartesi sendromu olarak adlandırılan tembellik eğilimine kaptırmayalım kendimizi, gülelim, eğlenelim, coşalım diye yorgunluğa inat girdim yazıyı.
Varsak da yoksak da kime ne?

Mimest

2008-03-17T20:35:00.004+02:00

Doctus şimdiye kadar karşılaştığım en anlamlı mim hareketini başlatmış."Dünyayı Güzellik Kurtaracak" başlıklı yazıyla çocuk istismarını engelleme hareketine dikkat çekip biz bloggerların silkinip konuya eğilmelerini sağlamış.Düşüncelerindeki incelikten kırılmasından korktuğum sevgili Goddess Artemis konudan beni de haberdar etti.Böyle bir mime yanıtsız kalmak ürkütürdü beni, insanlığımdan şüphelendirirdi.O yüzden belki de en hızlı yanıtladığım mimdir bu.

Mimimizin kuralları şu şekilde:

Mim konusu; Çocukluğunuzdan hatırladığınız ilk şarkı ve şu anda dinlediğinizde hissettirdikleri.
Banner
"Çocuk istismarını durdurun" sloganının yazıda geçmesi.

Çocukluğumdan hatırladığım şarkıyla aklımda sempatik bir kare beliriyor kendiliğinden.Barış Manço'nun "Bugün Bayram" şarkısı.Bayramları şenlik havasında geçirten ailem, bayram günlerinde bu şarkıyla bizi uyandırıp portmantoya biz uyanmadan balonlar asarlardı.Her bayram balonların orda olacağını sanki bilmiyormuşuz gibi yapıp çığlık çığlığa koşardık her zamanki yerlerine:) Bayramlara anlam yüklemeyi böyle öğrendim ben.Şimdi bu şarkıyı duyduğumda herkesin çocukluğunun şarkısını dinlediğinde yaşadığı burukluğu tabii ki hissediyorum.O coşkuyu şu an aynı biçimde hissedemeyecek olmanın verdiği garip bir duygu işte.

İstismar edilen çocukların bırakın bayram coşkusunu, çocukluğun verdiği kendiliğinden gelişen hiçbir coşkuyu hissedemeyecek olmaları da mim amacını hatırlayınca hepten acıtıyor insanı.İstismar kelimesi tek başına yeterince rahatsız ediciyken, önüne çocuk eklenince akıllara zarar bir hal alıyor.İstismar ne demek? Çocuk istismarı kimin haddine?

Tekrarı olmayacak yaşam döneminin coşkusunu engellememek için lütfen:"ÇOCUK İSTİSMARINI DURDURUN!"

Her Bedene Uygun Deli Gömleği , Ezginin Güncesi , Olmadık İşler Peşinde ve Üçünbiri söz sırası sizde..

8 Mart Çiçeklerim

2008-03-09T20:48:00.004+02:00

Hayatımda almadığım kadar çiçek aldım 8 Mart sebebiyle.Güzel bir hismiş çiçek almak.7'sinde hastaneyi ilköğretim öğrencilerinin basmasıyla aldım ilk çiçeğimi.Sevimli bir kız çocuğu öğretmeninin baskısıyla binaya girerken uzattı.Öğretmeninin baskısı da ilginç geldi o esnada ama zaten çekinerek verdiği için çiçeği ben de olayı büyüttüm.Öptüm çocuğu, fazlaca teşekkür ettim sevinsin diye.
8'inde Antalya'ya doğru bir doktor arkadaşımla yoldayken polis çevirdi.Arkadaşım radarı geç farkettiğini söyleyince cezayı yediğimizi düşündük.Ben arabada beklerken kapım açıldı.Polis elinde iki çiçek ve bir broşürle "Kadınlar Günü.Eşiniz düşünmemiştir ama biz düşündük." dedi.Şaşırdım, teşekkür ettim.Tamam sağol polis beyciğim de "kadınlar günü ho", "al sana çiçek hoo" nasıl bir yaklaşımdır? Yontma taş devrinde miyiz? Ayrıca iki karşı cins birlikteyse her zaman eş durumunda olmayabilirler değil mi? Neyse ceza falan da yemeden koyulduk yolumuza.Arkadaşıma da dışarda elindeki çiçekleri sallamış aynı polis "Kadınlar günü, kadınlar günü" demiş kızarcasına.Sonradan pişman olduk polise biraz geyik yapmadığımıza.Polisi kafalamaktan içeri atmazlar nasıl olsa.Polisi kafalamak diye bir suç var mıdır ki? Enseye tokat popoya şapıldak gibi bir durum değil zaten bu.

..mış gibi:)

2008-03-05T23:23:00.003+02:00

Uykudan önce.

Akıllı Birlik Akılcı Proje Uygular

2008-03-05T18:03:00.007+02:00

Her konuda tüketim çılgınlığının had safhada olduğu toplumumuzda en çok suistimali yapılan ürünlerin çoğunu ilaçlar oluşturuyor.Milletimiz ilaç bağımlısı olmaya çok müsait bir yapıda.Eş dosttan duyularak alınan, "kırmızı hap iyidir turuncusu bana iyi gelmiyor" mantığı güdülerek kullanılan ilaçların hem bedene hem de cüzdanlarımıza zararının farkına varılmış ki bu konuda Sağlık Bakanlığı,Eczacılar Birliği ve çeşitli dernekler harekete geçtiler.
"Akıllı Çocuk Akılcı İlaç Kullanır" projesi Teb (Türk Eczacılar Birliği) tarafından başlatıldı.Projenin amacı adından da anlaşılacağı üzere bilinçli ilaç kullanımının çocuklardan başlatılarak topluma benimsetilmesi.Projenin hedef grubu 9-12 yaş arası ilköğretim öğrencileri.Proje kapsamında eğitimden faydalanacak iller Ankara, Yozgat, Eskişehir, Kırşehir, Kırıkkale ve Çorum.Projede onlara bir de tiyatro oyunu hazırlanmış.İlgilerini çekebilecek broşürlerle birlikte yapılan ve yaklaşık bir yıl sürecek olan bu eğitimlerin faydalı olacağını düşünüyorum.
Aslında öncelikle başta doktor ve eczacılar olmak üzere tüm sağlık sektörüne bu konuda eğitim verilmesi gerekir.Hasta-hekim-eczacı üçlemesinde her birinin bu bilinçte olmasıyla gerçekleşebilecek bir hareket bu.Hangi kıstaslar düşünülerek ilaç seçildiği sağlık otoriteleri tarafından biliniyor aslında.Biraz daha detaylı düşünülürse bu eğitimlerden alınacak yararların önü kesilmemiş olur.
Promosyonsuz günler dilerim:)Susarım..

Çok Kişilikli Röportaj

2008-02-19T19:24:00.003+02:00

Asla şu müzik tarzını dinlemem demeyeceksin.Dinletiyorlar efendim.Kim mi? Bedük gibi her yaptığı işte kalitenin peşinde koşan adamlar.Önceki albümünü de beğenmiştim.Yıllar geçmesine rağmen ara ara dinler tadını çıkarırdım müziğinin.Şimdiki tarzı eskiye göre epey farklı olmasına ve ben bu tarza kendimi hiç yakın hissetmememe rağmen son albümü "Even Better"ı da çok beğendim.
Uzun süre blogda boşluk bıraktığım zamanlarda kendisi ve menejeriyle irtibata geçip Dergi.biz adına bir röportaj talebinde bulundum.İkisi de beklediğim tepkiyi verip beni kırmadı.Ve bakın ortaya nasıl keyifli bir röportaj çıktı.

Geç Kalan Nefffis Bir Çalım

2008-02-17T22:39:00.002+02:00

Bir mim hiç bu kadar geç cevaplanmamıştı.Ya hiç cevaplanmamıştı ya da anında yanıt verilmişti ama tekrar ediyorum hiç bu kadar geç kalınmamıştı.Artemisimisimize sırnaşarak, şımararak, özür dileyerek bizi affettiğini varsayıyoruz:)
Hemen geçmişe dönüp mimizimi hatırlayalım.Şuradan.
Başlık: Röportaj mimi.Röportaj kelimesini duyunca aklıma birşey geldi ama onu sürpriz olsun diye bir sonraki yazıma saklayacağım.
Hemen sorularıma dalıyorum ve bakın derinlerden size kum çıkarttım.
İlk sorumuz:Blog yazmaya ne zaman başladım?
Cevap için kopya çektim.Eylül 2006 da başlamışım.Hayatımdaki bir geçiş dönemini aslında yansıtma yeriymiş burası başlarda.Şimdi geriye dönüp baktığımda bunu daha rahat görebiliyorum.

İkinci soru:Blog yazılarımın konusu belli bir çizgide olması için çaba gösteriyor muyum? Yoksa içimden geldiği gibi mi yazıyorum?
Belirli bir çizgide olmaması için çaba gösterdiğim kesin:)

Üç:Blog yazmak için gün içinde bazı şeylerden feragat ediyor muyum?
Hiçbir şeyden feragat etmiyorum.Keyif veren bir olay için feragat kelimesini kullanmam mümkün değil.

Dört:Blog yazmak benim için eğlenceli bir uğraşken şimdi artan bekleyiş yüzünden zorunlu bir hal almaya başladı mı?
Bana uğrayanlar neyi bekleyip neyi beklemeyeceklerini anlamıştır artık benden:) Artan bir bekleyiş benim için söz konusu değil sanırım:) O yüzden blog yazmak benim için hala keyifli.Bu soruya cevap vermek haddim değil:)

Son olarak:Blog yazmayı daha ne kadar sürdüreceğim ?
10/10/2010 gibi bir bitireyim diyorum.Özel olsun hani.Yok canım düşünmedim böyle bir durumu henüz.

Bu mim için bir zincir kalmış mıdır bilmiyorum ama ben de blog yazarlığına dönen çekirgeyi diğer halka olarak seçiyorum.Söz sende çekirim..

Blogun Dirilişi

2008-02-17T21:22:00.004+02:00

BöH!
Süper sonik hızda yazan bir blogger olmadığımı biliyordum zaten ama bu kez durumu hakikaten abarttım.İlk önce sevgili Goddess Artemis sonra da sevgili volkanalabaz'ın adeta dürtmesiyle kendime geldim.Kendilerine öpücükler sevgiler efendim:)Öne sürebileceğim hiçbir durum yok aslında.Şununla uğraştım da yazmadım gibi hikayeler bana da inandırıcı gelmez zaten.İnsan gün içinde 10 dakika bile durup bulunduğu anın dışında şeyler düşünmez mi? Bu tarz bahaneler biraz da söylenme zorunluluğu varmış gibi hissedildiğinden söylendiği için başvurmayacağım bunlara.
1 Ocak'tan beri kendime eğitime adadım.(Şu anda yazarken farkettim ki elimi yakmışım.Nasıl olduğunu hatırlamıyorum.) Mesleğime dair faaliyetlerde bulunup unutulup gitmekte olan bilgilerimi güncellemeye başladım.Biraz daha derinlemesine tabi ki.İnsanın mesleki açıdan körelmeye başladığını hissetmesi kadar acı bir durum yok benim için.Biraz da çalıştığınız sektör bunu belirliyor sizin elinizde olmadan.Son dönemlerde sağlık sektöründe yapılan saçma sapan değişiklikler ki bunlar zırvalıktan ibaret, bu bendeki körelmenin kaynağı diye düşünüyorum.Bunları yapma zorunluluğumun da malesef farkındayım ama kendimi bunlara kaptırmadan asıl görevimin ne olduğunu tekrar hatırladım ve hatırlatmaya başladım.Katıldığım eğitimlerin benim için ne gereği olduğunu kavrayamayan iş çevreme iki tokat atmak istedi süper tukinya ama inte bunun yerine iki çift laf etmeyi daha uygun buldu.Zira bu laflar da tokat etkisi göstermiştir diye düşünüyorum.
22 Şubat'ta yeni bir eğitime daha gideceğim.Anlam veremeyen zihniyetlere inat:) Böyle söyleyince aklıma düştü birden.(Konudan konuya geçiyorum ama uzun süredir yazmamış olmama verin bu dengesizliğimi)Ailemin bu konudaki desteğinden ötürü o kadar gururluyum ki.Onların varlığından dolayı tekrar şükrediyorum.
Bu muhteşem şarkıyı da azmimi ve hırsımı körükleyen çaresizlere armağan ediyorum büyük bir keyifle:) Ah söyleyecek daha çok sözüm var sağlık çalışanlarına ama şarkıdan sonra birşey ifade etmeme gerek kalmayacak..

Fotoğrafçılığa Dalış

2008-01-01T20:47:00.000+02:00

Bugün üç arkadaş fotoğrafçılığa meyilli olduğumuzu keşfettik.Bu meyilimiz yetenekli olduğumuz anlamına gelmedi tabii ki.Gayet başarısız ama bir o kadar eğlenceli fotoğraflarımız var artık bizim.
Deniz manzaralı, buğulu bakışlı, derin düşünceli tavırlar olur ya hani böyle, işte onlardan birine sahibim artık ben.Fotoğraftaki benim bu puslu halimi bozan tek şey kafamdaki kocaman taş.Bildiğimiz deniz kıyısına gidip de toplanmaya lüzum görülmeyen kocaman taşlardan işte.
O taş, bizim bu sanatsal adı altında betimlenen antik kuntik şeylere karşı tavrımızı anlatan bir dekor aslında.Çok derin anlamlar ihtiva etmekte.Fotoğrafın anlamı orda bize göre.Bilerek kullandık onu biz:P

Tek Kişilik Sigara Yasağı Eylemi

2008-01-01T19:39:00.000+02:00

Sigaranın zararlarından bahsedecek kadar ermiş bir insan değilim.Bile bile bu zıkkımı içmeyi tercih ediyorum.Bu faaliyetimi gerçekleştirirken de kimseye zarar vermek istemem.İçmeyenlere rahatsızlık vermem elimden geldiğince, çocukların yanında içmem, tiryakilere bile saygı gösteririm.
Hemen hemen kapalı her yerde sigaranın yasaklanmasını bir içici olarak değil, insan olarak reddediyorum kendi kendime.Kendi kendime çünki benim bunu hazmedememem ne kimsenin umrunda ne de kimseye mantıklı geliyor.İçmeyenin haklarından herkes haberdar.Ancak içenlerin özgürlükleri bu derece kısıtlanmamalıydı.Benim bırakalım vatandaşlık haklarımı, sadece içmeyene gösterdiğim saygıdan ötürü hak etmiş olduğum bir saygı olmalı diye düşünüyorum.Abartıyor muyum? Çoğuna göre evet ama yasaklandıkça daha da savunasım geliyor bu zıkkımı.Zıkkım diyorum, çünki farkındayım ne tür bir illet olduğunun.Ben bunu seçiyorum.Seçmeyene, nefret edene anlayış gösteriyorum.Peki ya benim sahip olduğum sigara içme hakkı?

"Be" Demek Ayıp Değildir

2007-12-27T22:11:00.000+02:00

"Be" li konuşmak bakın ne kadar şirin ve yerinde olabiliyor..Kullanmaktan pek de memnun olmadığım gsm operatörünün bize sunduğu güzellikten faydalanıyorsak nankörlük etmeyelim.Sevdiğimiz yönünü de sergileyelim.
Off be dediğimiz anlarda:

Sen Misin Şımaran

2007-12-14T18:36:00.000+02:00

Neyine şımarır bu bünye kavrayamadım dostlar.Bir önceki yazıda neymişim ben öyle.Oh iyi de etmişim orası ayrı da, iki gün densiz densiz kıvrıldıysak koltukta cezası bu mu olmalı? Biraz ağır olmadı mı? Bir önceki yazıyı yayınladığım o günden beri ne zihinsel ne fiziksel huzuru yakalayamadım şu güne kadar.Şu gün itibariyle yine pazartesiye kadar özgürüm.Ya da öyle sanıyorum kendimi şu an onu da kavrayamıyor sersem kafam.Zihnimizi yeterince hırpalamışken bir de bedenimizi hırpaladık dün tüm inteler.Tüm kişiliklerim birden yaptık bunu.Hani anlatıyorum ya arada gün daha başından ters gidiyor bazen, sakarlıklarımın sonucunu dolabın arkasında katilden saklanan kurban gibi bekliyorum.Dün yine bu klasiklerden birini yaşadım.İş bir an önce bitsin diye kermit gibi çalkalarken kendimi lönk sesini duydum kendimden.Yine kendimi futbolcu mu sandım ne sandıysam başımı geçirdim ismini vermek istemediğim bir yerlere.Hani anlamazsınız ya başınıza böyle bir şeyin nasıl geldiğini? Nasıl düştüğünüzü, nasıl tekrar ayağa kalktığınızı sorgularsınız ya.Ağrıdan gözümden yaş gelirken birkaç saniye içinde sorguladım yine bunları.Çalışma arkadaşımın verdiği tepki de şu an bile hala güldürüyor beni.Lönkten sonra duyduğum şuydu:"AaaaaAAaaa kafa travması!" Ahahahhah..
Sonrasında göz kapağımın gözüme yaptığı baskıyı hissedene kadar devam ettim çalışmaya.
Böyle bir olay yaşadıktan sonra durumu değerlendirmeyi sağlayan belirti insanların size baktıklarındaki yüz ifadeleridir.Kendiniz birşey hissetmiyorsanız etrafınızdakilerin size baktıktan sonraki ifade değişimlerine dikkat edin.Herşeyi açıkça anlamanızı sağlıyor:)
Sağlıcakla kalın.Mutlu hafta sonları:)

Bir Nevi Meditasyon

2007-12-01T19:29:00.000+02:00

Haftalardır özlemini çektiğim ev keyfime nihayet ulaşabildim.Kanepeyle bir olmayı nasıl da özlemişim.Aslına bakarsanız beni kanepeden kazımaları gerekene dek kalmak istiyorum bu halde.Ama biliyorum ki beni bu hafta pc koltuğundan kazıyacaklar.Bunu bildiğimden de istediğim şımarıklığı yapmaya ayırdım bu hafta sonumu.Kahvem, sigaram, mutfakta soyup zaman kaybetmeden yenecek kıvama getirdiğim mandalinalarım, tüm kumandalar, içmeyi unutmayayım diye koca bir bardağa doldurduğum suyum önümde zap yapıyorum, oyun oynuyorum, müzik dinliyorum.Ben ne zaman sessizlik istersem o zaman susturabiliyorum herşeyi bugün.
Keyfimi ne sabah çalan telefon, ne hastaneye çağıranlar ne de tadilat yapan komşum bozamadı bugün.Telepatiyle sanırım komşunun icabına baktım, tadilat kısa sürdü.Arayanın beni uyandırmaya çalışan babam olduğunu bildiğimden kılımı kımıldatmadım (ha sonradan bilerek açmadığımı söyleyince dalgasını geçti o ayrı), hastaneye de çağırma sebeplerine gitmemi gerektirmeyecek çözüm önerileri söyledikten sonra keyfime devam ettim.
Bu yazdıklarıma çalışmaktan kendini kaybetmiş, hafta sonu ya da tatil kavramını çoktan yitirmiş kişilerin sinir olacağını biliyorum:) Ama bir günü kendilerine ayırıp, keyiflerini kaçıran her türlü konudan zihinlerini uzak tutup, sadece zevk aldıkları aktivitelerle bir günlerini geçirmeleri aslında çok da zor değil.Hem fiziksel hem zihinsel yönden arada kaçamak yapmaya ihtiyacımız var.Hem bu kaçamaklar çalışma saatlerimizdeki verimimizi de arttırır.Bunu yapmaya niyetlenenlerin işlerini kolaylaştırayım biraz.Bu aralar neşeme neşe katan bir şarkıyla:

Şuurumuz Mu Sorgulanıyor

2007-11-21T17:56:00.000+02:00

İş Bankası'nın reklamını gören, değerlendirmeyen, üzerine düşünmeyen yoktur sanırım.Bugünki Sabah Gazetesi'nde Emre Aköz de reklam hakkında kendi düşüncelerini belirtmiş.Komik bulmuş bir takım sebeplerden.
Prof.Yalçın Küçük'ün reklam hakkındaki değerlendirmelerini de belirtmiş.Küçük'ün beğenmeme sebebi Haluk Bilginer'in konuşma tarzıymış.Bu düşüncesinde haklı olabilir.Eleştirdiği reklamdaki oyunculuğun gerçeğe yakınlığı.Ama aklıma takılan hangimiz Atatürk'ün konuşma üslubunu biliyoruz.Yazılanlardan, bozuk kaset kayıtlarından başka bir bilgimiz var mı ki acaba bu konuda da ahkam kesebiliyoruz? Bu konuda bir takım bilgilerden habersizsem aydınlatılmayı isterim.
Benim sindiremediğim Emre Aköz'ün reklam eleştirisi.Bu aslında bir reklam eleştirisi değil.Bizim her yönüyle lider olarak kabul ettiğimiz kişiye ve bizlere yönelik bir eleştiri.Mustafa Kemal'in insan olduğunun elbette farkındayız.Her hissi taşıyabileceğini de biliyoruz.Sanırım mesele şu; sayın Aköz'ün bunun bir reklam filmi olduğunu gözden kaçırmış olması.Atatürk'ün hayatını anlatan bir film değil bu.Tabi ki insani bir yönüne değinilecek.Uşağına hitap şeklinin bu tarz bir projede yeri yoktur tahmin edersiniz ki.
Sayın Aköz; biz ya da kendi adıma konuşayım, ben lider kabul ettiğim kişiyi her yönüyle içime sığdırdım.Onu tüm kusurlarıyla benimsedim.Belki net duymadığım ve duyduğumda sevmeyeceğim şivesiyle, belki sinirli ya da kaba çıkışlarıyla.İlginç bir şekilde değerlendirdiğiniz devrimci kişiliğiyle benimsedim.Hiçbir şey de hayal etmiyorum O'na dair.Zihnimde şekillendirmiyorum kişiliğini.Biliyorum onun da sizin benim gibi bir insan olduğunu.Tüm "çıplak gerçekliğiyle" her neyse o şekilde seviyorum.
İstersem hayal de kurarım O'na dair.Rüyalarım da olur.Kimse hayallerimizi de sorgulayıp yönlendiremez değil mi? Kimse uyumuyor, kimse bir rüyada yaşamıyor.

Yaratık Yaratırım Korkarlar

2007-11-20T18:01:00.000+02:00

Bayan bloggerlarımızı şöyle bir kısaca turladım da ne becerikli insanlar var dedim kendi kendime.Ürettiklerini görünce, kişisel bakımı yetenek sanan ben utandım inanın kendimden.Çantalar, kıyafetler, incik boncuklar, ev eşyaları v.s. v.s..Ben birşey yapmaya kalksam ne malzemeye aklım erer, ne de ortaya çıkan şeyin beğenilecek tarafı olur.Yalnız deneyeceğim inanın.Buraya da fotoğrafını koyup böbürleneceğim ben yaptım diye.
Yemek tariflerine falan alışkındık millet olarak da bunlar bana fazla geldi artık.Yemek deyince bile benim aklıma salata falan geliyor.Misafirlerine diyet bisküvi ikram eden bir insana bunlar fazla geliyor bilmem anlatabildim mi?(Gerçi aniden çıkagelmişlerdi.)
Takdir etmekle birlikte kıskandım ne yalan söyleyeyim.Şimdi gidip yeteneğimi konuşturacağım bu havadayken.
(kendim bile güldüm ne yeteneği ya:))

İfade Özürlülüğü

2007-11-12T19:29:00.000+02:00

Hayatımda..
Gökyüzü bazen ciğerime doluyor..
Anlatamam..
Atsan atılmaz..
Bak çayım sigaram herşeyim tamam..
Anlayamam..
Arka koltukta unutulmuş gibi..
Terliklerimle..
Bulmuş gibi..

Kutsal

2007-11-01T20:31:00.000+02:00

Aklı başında hiçbir birey çocukluğunda "Büyüyünce ne olacaksın?" sorusuna insan katledeceğim, katil olacağım şeklinde cevap vermemiştir.Daha doğrusu bizim güzel kültürümüzde bu zihniyetle yetiştirilen çocuk yoktur.Hepimize aşılanan vatanı koruma,sahiplenme güdüsüdür.Milletimizde bu fazlasıyla vardır.Alfabeyle birlikte öğreniriz milliyetçiliği ve tüm kutsal ilkelerimizi..
Ancak ihanet duygusuyla büyümüş, hainliği damarlarına işlemiş, cahilliği kendine mezhep edinmiş bir ırk var isimlendirilememiş, düşmanlıktan başka bir his barındırmayan, can almaktan keyif alan..Bunları herhangi bir ırk kategorisine sokamıyorum.Bir nesle mal etmeye kalksam onlara hakaret etmiş, canlarını yakmış olurum.Bu bakımdan insanlığın hiçbir ırkına sokmayacağım bu hainleri..
Son zamanlarda bu vatansızlar (ki en acınası durumdur vatansızlık) bizi katlederek her türlü hissi taşımamıza sebep oldular.Acıyı, öfkeyi, nefreti, şiddeti, bağlılığı, birleştikçe artan coşkuyu,gücü...Bu duygu karmaşamızın arasında gördüm ki tahmin edilenden ulu bir milletiz biz.Amaçları acımızla çöküşümüzü izlemekti.Ama beklenilenin tersini gösterdi güzel insanımız.Teröre karşı belki de hiçbir ulusun veremeyeceği büyüklüğü gösterdik.Büyüklüğümüzle ezikliklerine eziklik kattık..
Cumhuriyetin,Türkiye Cumhuriyeti'nin çocuğu olduğum için,böyle bir milletle aynı havayı soluduğum için gurur duyuyorum..
Bu yazım Türk Blog Yazarları 'nın başlatmış olduğu Teröre Karşı Kalem Kampanyası kapsamında yazılmıştır.

Kıssacık Bayram Hisseleri

2007-10-15T21:06:00.000+03:00

Bu bayram neler öğrendik?Kritik yapalım.Bir dahaki bayrama hazırlıkta bu yazıyı tekrar okuyup bilinçlenelim.

Bayramdan birgün önce market alışverişine çıkılmaz.Kendinizi bilincini kaybetmiş bir insanın alışveriş sepetinde bulabilirsiniz.
Gelen konuklara siz de gidecekseniz açık sözlü olmanızda fayda var.Sizden sonra nereye gideceklerini sorup "hadi biz de size geleceğiz, çabuk evinize gidin artık" dediğinizde kabalık yapmış olmazsınız.Aksine şekerleri fırlamış oturan topluluğa şirin görünebilirsiniz.
Konuklara kahve yapmak için sessizce mutfağa gitmek yerine kahvelerini nasıl alacaklarını sorarsanız kahve içmeme seçeneklerinin de bulunduğunu hatırlatmış olursunuz.Böylece yorulmazsınız.
Ambalajı güzel görünen şekerlerin tadı hayal kırıklığına sebep olabilir.
Ziyarete gittiğinizde "haydi kalkalım artık" anlamına gelen gereksiz çırpınışların ortamdan erken ayrılmakta bir faydası yoktur.Haydiiiii diyerek ayağa kalktığınızda herkes kalkar zaten ayağa.Ev sahibi de dahil.Ev sahibi kalkınca tekrar oturamaz kimse, gidersiniz.
Ha mümkün olduğunca trafiğe çıkmayın bayramlarda.İnsanlar bilincini kaybediyor zira.(Bakınız alışveriş seçeneği.)

Bir bayramı daha bu kıssadan hisselerle tamamladık efenim.Yalnız 2/3 sinin hafta sonuna gelmiş olmasına fena halde canım sıkıldı.Bunu da belirtmeden geçemeyeceğim.Bir de haberlerde deyinmişler bu konuya.Çok tatil yapıyormuşuz millet olarak.Bu yaklaşımlara gülerim ben.İşler aksamadığı müddetçe tatillerin kimseye zararı dokunmaz.İş saatinde verimli çalışın siz de.Hey yarebbim..Neyse..

Pet Shop Değil Burası Teyzee

2007-10-10T17:19:00.000+03:00

Kendimi ifademde bir bozukluk olduğundan bugün emin oldum.Hangi sohbet anında geçti.O kadın nasıl duydu hiçbir fikrim yok hala.Benim hakkımda bir şey bilmeyen bir kadın!! nasıl oldu da kaktüs sevdiğimi öğrendi anlayabilmiş ya da anlayabilecek değilim.
Tamam bir şekilde öğrendi kaktüs sevdiğimi onu kabullendim artık.Geçenlerde bana bir tane kaktüs getireceğini söyledi.Şaşırdım haliyle ama bunu belli etmeden teşekkür ettim.Nereye koyacağımı sordu, eczaneye koyarım dedim.Orda anlamalıymışım başıma gelecekleri..
Bugün eczaneye geldi ve bahsettiği kaktüsü getirdiğini söyledi."Tamam" dedim, "Alabilirim şimdi verin isterseniz"."Nasıl taşıyacaksın" dedi.Allahım ne getirdi bu kadın bana dedim içimden.Personele seslendim yardımcı olmasını istedim.Kadın önde biz arkada otoparka gittik.Arabanın arkasında debelenen bir adam gördüm.Araba dediğim pickup!!Ve kaktüs göründü.O kaktüs değil bence.Et obur aynı zamanda ot obur bir..bir hımm..bir şey.Yemiş kaktüsümü.Ben sanmıştım ki küçük saksıda şirin birşey gelecek.
Personel bana baktı."İnte hanım nereye koyacaksınız bunu" dedi.Haklı adam."Bilmiyorum ki bu eczaneye konmaz, kapının önüne koyalım, yarın bahçevana soralım." dedim.Adamcağız yüklendi yaratığı, getirdi kapının önüne.Dağılan personelin maskarası olduk.O kadın da başından attı o yaratığı benim üstüme sanırsam.Yer o hepimizi.

Mim No 8563

2007-10-10T16:45:00.000+03:00

Dinlenmeye çekilen Goddess Artemis'ciğimin mimlemesiyle yeni bir mimden daha haberim oldu.Buyurunuz masa üstü ifşam...

Kimin masa üstünü merak ediyorum?Sevgili Nakhar ne İnternetist beyin..

Tuz

2007-10-06T17:43:00.000+03:00

Gaykedi ve Goddess Artemis'in yaptığı cumartesi günü neşesine bir katkı da benden olsun.Çorbada benim de tuzum bulunsun.

Hani

2007-10-01T22:47:00.000+03:00

Geçen sene ramazanda şöyle bir yazı yazmıştım.Erdil Yaşaroğlu blogunda öyle güzel anlatmış ki güllaç sevgisini işte dedim benim güllaca karşı hissettiklerim de tam olarak budur.Ama ben anlatamamışımdır.

Bık

2007-10-01T21:36:00.000+03:00

Tatilde yapılanları anlatmayacağım beklenildiği gibi.İstanbul'u yüzlerce insan anlatmış zaten.Üstüne benim edeceğim kelamların bir önemi, manası olduğunu düşünmüyorum.İstanbul'a gittim evet.Süreme sığdırabildiğim kadar yaşadım şehri, geldim.Hiç beklenmedik, akıldan geçmeyen birşeyler de yaşadım.Belki o yüzden bu kadar süre yazamadım.Neyse.
Yokken neler kaçırdığımı yazayım en iyisi ben.Turkcell'in tavukarıncası çıkmış ben yokken.Yeni reklam yıldızım kendileri oldu.Görünce, sesini duyunca pek bir keyifleniyoruz.Bıklıyoruz hep bir ağızdan.Tüyü bitmemiş yetimlere (bu lafa da pek gülmüşümdür) yakıştırdıkları, yapıştırdıkları anten sayesinde bütün renkli gözlü, sarışın çocukları antenliymiş gibi görüyorum yolda sokakta.Bu antenleri başka hangi masum canlılarda kullanacağını da merakla bekliyorum.Yalnız bir anten bir tavuğa bu kadar mı yakışır yahu?
Sonra reklamlarını hep beğenerek, ailecek izlediğimiz lewis bu kez bizi hüsrana uğratmış.Kimseye söylemedim şimdiye kadar ama o kot, o kıza en az iki beden büyük bir kere.Hani zamanla esniyordu, satın alırken öyle diyorsunuz ama hep.O kızcağıza bir ay geçmeden o kot olmaz ben söyleyeyim de rahatlayayım.

Şimdi sizlerin neler kaçırdığından bahsedeyim.Siz işteyken ben bir hafta popo (diyim kibar olsun) yaydım.Her kanalı sizler için kontrol ettim.Sabah programları var tvde, sonra öğle kuşağında da sabah programlarının etkisini sürdürecek, heyecanı azalmadan bağırış çağırış devam eden canlı yayınlarda kanal teyzeleri var.Sorunlu aileler, evden kaçan kızlar, kovalayan anne-babalar, bilge sunucular..Çok şey kaçırıyoruz çok çalışırken..

Huuaaaaa

2007-09-25T21:42:00.000+03:00

Döndüm tatilden..Bir saniye kendime geliyorum..

Beş dakika daha..

Ve Tatil

2007-09-06T22:06:00.000+03:00

İnte tam bir hafta boyunca sabah erken kalkıp işe gitmeyecek..Darısı tüm yorgunların başına.
Giderken sevdiğim birşeyi bırakayım dedim.

Oççakalıınn..

Dönüm Noktası

2007-09-04T21:55:00.000+03:00

Dönüm noktam bugün.Evet adım gibi biliyorum ki şu lanet, bugünden itibaren üstümden kalkmış bulunuyor.Borsayı tabana indirecek, doları fırlatacak, dünya bankasını batıracak kadar büyük bir hareketle(en azından benim için) evet hepsini birden saniyede yaptıracak bir şekilde lanetim bugün tavan yaptı.Sabah evden çıkışımla birlikte hissettim bunu.
Dakika bir gol bir.Evden çıkmışım dolmuş bekliyorum(büyük ihtimal yeni kaçırdım ki epey bekledim ama bu fasulyeden bunu saymıyorum.) Gelen dolmuşun garip şoförünün garip direksiyon hareketiyle kocaman aynası burnumu sıyırdı.Hadi tamam olabilir geçelim.Dolmuşa binmek üzere 45 derece vücudumu çevirmemle sağ ayağımdan ayakkabı çıktı.Fıyytt giydim hadi bunu da geçtim.Hastaneye geldik, iniyorum, başımı dolmuş kapısının üst kısmına çarptım.Ama aldım başımı elime, hızla kapıya fırlattım sanki.Bu nasıl bir beyin sarsıntısıdır.Hayır boyum o kadar uzun da değil ne küçük kapıdır o.Tamam geçtim bunu da.
İşte telefonla konuşurken gözüme paket lastiği geldi.Telefondakinin göz doktoru olmasının acaba bunda bir etkisi olabilir miydi?Peki ya hızla gelen lastiğin gözümde ne işi vardı?Lastik neden hızla gelirdi ki?Küçük bir çocuğun elindeki lastiği yay gibi kullanarak gözümü hedeflemesi nasıl bir saçmalıktı?
Geçelim.Telefonla göz yanmasıyla konuşurken çalan cep telefonuna cevap veremedim.Numaraya döndüğümde adliyeden arandığımı, gelip ifade vermem gerektiğini öğrendim.Sebebi söylenmedi.Saçma sapan insanların yaptığı çağdışı bir hareketin tek tanığı olmammış bunun sebebi.İfademi verdim eve geldim.
Bulaşık makinasını çalıştıracağımda deterjanın bittiğini yedek sandığım zıkkımın başka bir zerzevat olduğunu gördüm.Markete gittim.Giderken şappidik terliklerim ıslak kaldırımda kaydı.Düşmedim bir garip hareketlerle bunu da atlattım.Markette ben bu deterjanı alırken neye dikkat edeceğim ki diye düşünürken bir arkadaşla karşılaştım.Sadece bir kişiyle paylaştığım bir yakın zaman olayım dudaklarından dökülüverdi.Bunu bilmem kimlerle konuşurken çok güldüklerini söyledi.Koptuğum an işte buydu.Güvendiğim bir insanın gözümdeki değerine layık olmaması gerçeği beni üzdü.Benim ve yaşadıklarımın konuşulması değil.
Ama gün bitmek üzere.Telefonlara cevap vermiyorum.Mümkün olduğunca yerimden kalkmamaya, hareket etmemeye çalışıyorum.Şu araba bir balkabağına dönüşsün...

Kayıp Giderken Ne Güzeldi

2007-08-29T22:00:00.000+03:00

Attığımız ilk adımda duyduğumuz heyecanı şimdi de her adım atışımızda hissedebilsek.Hatırlamamız imkansız ama tahmin edebiliyoruz bu heyecanı bir bebeğin ayakta zar zor dururken ilk adımındaki sevincini gördüğümüzde.
Hep eski heyecanı duymak istiyorum yaptığım herşeyde, gittiğim her yerde, ettiğim her muhabbette, kısacası attığım her adımın ilk adım heyecanı vermesini istiyorum.
Hafta sonu gezmesinden sonra eve dönerken bir sessizlik anında, geçirdiğim iki günden beklediğim kadar keyif alıp almadığımı düşündüm.Bunu düşünmeye daldıysam cevap bellidir aslında.Tatmin etmemişti beni bu iki gün.Anlara çok değer verdiğimizden midir, fazla anlam yüklediğimizden midir nedir doruğa ulaşmamız her seferinde artan bir ivmeyle düşüşe geçiyor.

Olsun.Yaşanacak daha çok ilk var.Heyecanımız onlara saklı kalıyordur belki de..

Alakasız olacak ama geçenlerin salladığı hamak keyfimi paylaşmak istedim.

Bileğinizi Ekrana Sürtün Lütfen

2007-08-28T21:05:00.000+03:00

Geç kalmış ama hiç unutulmamış bir mimi daha cevaplıyorum.Gaykedinin başlattığı yeni akımın konusu etkilendiğimiz, unutamadığımız kokular..Meralalabaz hatırlamış sağolsun beni bu kez:)
Yediğim içtiğim herşeyi koklarım.Buna su da dahildir.O yüzden köpek kadar gelişmiş bir burna sahibimdir.Bunu söyleyince aklıma geldi.İlk kez gittiğim arkadaşım bu özelliğimi bilerek beni mutfağa yönlendirmişti eve girer girmez.Kaç zamandır bir koku var,neyden kaynaklandığını buluver bir diyerek..Buzdolabının motorundan kaynaklanabileceğini söylemiştim de ilk önce şaşırıp sonra da servis çağırmıştı.

Baba evim kokusu, yeni biçilmiş çim kokusu, bebek kokusu, yeni alınan kitap kokusu, çocukluğumuzun sakızı tipitip kokusu,bebek aspirini kokusu,deniz kokusu,karamel kokusu vazgeçemediğim kokularım..Bir de tanımlanamayan ama hep birşeyleri çağrıştıran kokularım vardır herkes gibi.Elimde olsa çerçeve içinde alanlar bırakıp bileğinizi sürtmenizle kokuları hissetmenizi sağlardım:)

Mimlemek zor.Ezopcum müsaitseniz size pas atalım:) Bir de mime dahil olmak isteyip de mimlenmeyen blog yazarı varsa kendini benim tarafımdan mimlenmiş kabul edip oyunumuza dahil olabilir.
Snıf snıff..

Ekstra:Eski kokulu silgilerimiz vardı bir de.Bugün Özgürcüm hatırlattı.

Mim Ki Üç Dört:En Güzel Yalanlar

2007-08-20T19:38:00.000+03:00

Sevgili Goddess Artemis ve sevgili ezop hanımlar incelik etmişler bir olup bir mim akımında daha beni hatırlamışlar.Şu ve şu şekillerde kendi vazifelerini başarıyla tamamlayıp topu bana atmışlar.
İki kişiden pas almak bir yandan sevindirici bir yandan da ikisi de topu bana attığına göre "ben bu bu kadar yalancı mıyım huleeyynn?" diye düşündürücü.Hımm?!!?
Konuya giriyorum neyse.Ciddiye aldığım, önemsediğim insanlara yalan söyleyemem değil söylemem.Ama varlığıyla hayatımda bir sıfır kadar yer teşkil etmeyen kimselere söylediğim yalanları da umursamam.Onlara yalan söylemek kötü, günah, cıs, kaka gelmez bana.
An itibariyle aklıma gelen ve gülümseten bir yalanımı paylaşayım da görün ne pislik bir bloggerla muhatap olduğunuzu :)
Üniversite birinci sınıftayken devamsızlık hakkımın kalmadığı, hatta çoktan geçtiği bir dersten kaçma planlarında kapının önünde volta atarken hocayla yüzyüze gelmiştim.Kaçma sebebim de şenliklere erkenden katılıp eğlenip coşmaktı.Sabahın 9 undaki derse merakım değildi beni o gün okula getiren."Hocam" dedim, "benim dersten çıkıp şenlik alanına gitmem lazım.Ben dağcılık klübündeyim ve orda görevliyim fakültemiz adına."Hakikaten klüpteydim ama tabiki bir zorunluluk, fakülteyi temsil falan yoktu ortada.Hoca "Aaaa, sen dağcı mısın? Ben de yamaç paraşütü yapıyorum.Her tatilimde şuraya, ordan buraya geçerim." şeklinde bir gaza geldi ki sormayın.Aldım ben işareti üzerine gittim."Hocam gerçekten mi?Harika hocam.Bizim kulüple de gelin hocam.Sizi de götürelim hocam faaliyetlerimize.Sizin gibi hocalara ihtiyacımız var hocam..."Gereken gazı aldıktan sonra "Tamam, hadi izin veriyorum sana geç kalma sen." dedi ve yolladı beni:)
Bu mim ne kadar yalancı olabildiğimi de gösterdi bana.Sürekli aklımda yalan sahnelerim belirmeye başladı.Ne kadar yalancıymışım ben..
Söz mak100 ve HüseyinAlkan' da...

Mezuniyet Tebriği

2007-08-20T18:45:00.000+03:00

Üniversiteden mezuniyetin değerini milyon yıl üniversite okumuş bir kimse olarak en iyi bilen benim.Dik başlılığın zararlarını (bana kalırsa yarardır) en iyi bu uzun üniversite sürecimde görmüşümdür.
Mezun olmak okuyorken mentol ferahlığıdır, yemekten sonra içilen sigaradır, klostrofobisi olan için asansörde yarım saat kaldıktan sonra dışarı çıkınca alınan ilk nefestir, kavrulmuş kumda yürüyüp ayaklarını denize soktuğun andır......
Şu halde bir blogger mezun olmuş da bu kutlanmaz mı? Hüseyin Alkan'ı tebrik ediyorum ve çıtır iş hayatında bol şans ve başarı diliyorum..
Kırk gün kırk gece tören yapılaaaa!

Şifre Boşluk Ad Soyad

2007-08-04T21:58:00.000+03:00

Boş durmadım hayatınızı değiştirmenizin yollarını araştırdım.Ne kadar araştırmacı bir blogger olduğumu görün istedim. Hayatınızı bambaşka bir hale getirmek çok kolaymış aslında.Sadece yapmanız gerekenlerin dikkatinizden kaçtığına eminim.Ben şimdi onları gözünüze sokacağım.

1)Bol bol dondurma yiyebilirsiniz.Magnum ya da Panda Magic (ev pandasını sevmesem de) tercihiniz olsun.Bu dondurmaların çubuklarındaki şifrelere dikkat edin.Çubuklardaki şifrelerin de yalayıp yutup silinmemesine özen gösterin.Sonra Magnum şifresini ad soyad adres yazıp 2992 ye, Panda için de aynı şeyleri yazıp 1599 a yollamanız gerekiyor.Tamam bitti bekleyin şimdi hayatınızın değişmesini.Lamborghini ya da Porsche sahibi olmanız an meselesi.

2)Turkcell kullanıcıysanız Anahtar yazıp ad soyad adres yazıp 7000 e yollayarak BMW veya Bahçeşehir Uphill Court'tan ev sahibi olabilirsiniz.

3)PO'dan, Shell'den BP'den alacağınız akaryakıta verilen zamazingolarla ufak da olsa ihtiyaçlarınızı karşılayıp hayatınızı kolaylaştırabilirsiniz.

4)Teknosa veya Bimeks'teki fırsatlar sürekli değişiyor.Şu anda ikisi de tatile gönderiyor yanılmıyorsam.Teknolojik ihtiyaçlarınızı buralardan karşılarsanız sürprizlere açık olun.

5)Mobilya, aksesuar v.b. ihtiyaçlarınız için ürünü aldığınız yerdeki kampanyaları sorun.Onların da envai çeşit hediyesi zartı zurtu oluyor.Tercih ettiğiniz bir marka varsa söyleyin hemen sıralayayım neye ne verdiklerini,neyi ne kadara neyle değiştirdiklerini.

6)Hepimizin en az bir tane kredi kartı var.Kredi kartlarının da dönem dönem değişen kampanyaları var.Kullandığınız kredi kartının bu aralar size ne sunduğuna bakın.

7)Alış verişe gittiğinizde seçtiğiniz üründen kaç tane alınca size hangi zımbırtıyı veriyor dikkat edin.Diyelim ki hazır çorba alacaksınız.Bir tane almayın da üç-beş tane alın kepçeniz olsun.

Gördüğünüz gibi hayat aslında çok kolay.Türkiye fırsatlar ülkesi.Adımınız kampanya, hediye, ödül, çekiliş, fırsat..Neyden şikayet ettiğinizi anlayamıyorum.Hiçbir derdimiz yok.Yeter ki mesajlarda arada boşluk bırakmayı unutmayalım..

Mimik Koydum Başlığa

2007-08-04T19:20:00.000+03:00

Hani dışınızdan rastgele konuşup da içinizden bambaşka şeyler geçirdiğiniz (geçirdiğiniz yazamadım yahu bir türlü) anlar var ya hah işte onlar bana pek sık oluyor.Gıcık olduğunuz bir tiple toplantı masasında karşılıklı geldiğinizde o tam birşeyler söylemeye başladığında mesela.Dışımdan hımm hımm yapar gibi görünüp içimden "Şu önümdeki su dolu bardak var ya onu senin suratına fırlatacağım şimdi" gibi saçma sapan faaliyetler belirtip kendi kendime takılıyorum öyle zamanlarda.
Hiç kapıdan girişini görmekten haz etmediğim reprezantlar konuşurken içimden "tamam hadi defol git burdan,git burdan dedim, sus laaaaaannn, şimdi numunelerinin hepsini ağzına dolduracağım, yallaaahh." diyorum.
Yolda sokakta karşılaştığım tanıdık simalarla o ayak üstü konuşmalar esnasında mesela.
"Ne yapıyorsun sen burda?".
"E evim burda benim eve gidiyorum."("Şurdaki heykel var ya onun tepesine çıkacağım ve parendeler atarak şurdaki pastanenin sandalyesine oturacağım.Onun için geldim buraya")
Bunları yaparken aslında hoşnut olmadan geçirdiğim zamanlarımı da eğlenceli kılabiliyorum.Arada bir içimden geçenlere kapılıp suratımda bir gülümseme oldu mu ki diye de kuşkulanmıyor değilim.

Ezerim Seni ve İnte

2007-08-01T18:50:00.000+03:00

Kadrolu sivri sineğim Ezerim Seni ve ben çok iyi anlaşmaya başladık.Eşini eve gelen misafirlerden biri yanlışlıkla öldürdü.Ona da alışmıştım çok ama ölenle ölünmüyor.Ezerim Seni'yle hayatımıza kaldığımız yerden devam ediyoruz.Yemek yerken asla yanıma gelmiyor ama yemek bitip de koltuğa geçtiğim zaman hadi televizyonu açalım İnte diyor.Bu esnada o da yemeğini yiyor.Televizyon seyrederken ayacıklarımdan kan höpürdetmeye bayılıyor.
Eşi ölmeden önce bir arkadaşlarını getirmişlerdi eve.Üzgünüm eve arkadaş getirmeniz yasak dedim onlar görmeden öldürdüm.Çünki haddini bilmemişti.Sehpada duran bardağımın içine girmiş.Ben de üzerini kapatıp orda yaşamaya mahkum ettim.Birkaç saat sonra intihar etmiş.Sorumlusu benim kabul ediyorum.
Ezerim Seni'nin (ona en çok böyle hitap ettiğim için ismi olmasına karar verdik) uyku problemi var.Ben uyumak istediğim zaman kalkıp onunla vakit geçirmemi istiyor.Bir süre vızıldıyor.Bazen sinirlenip elimin tersiyle çarpıyorum suratına.Sabah gönlünü alıyorum ama.
Tuvalet eğitimi bile var.Böyle ev hayvanı zor bulunur.Ortalığı batırdığını bir kere bile görmedim.Tavsiye ederim siz de besleyin bir sivri sinek.Eşi ölmeseydi ben çiftleştirir yollardım yavruları biraz büyüyünce.Ya da dişi sivri sineğiniz varsa gelin çiftleştirelim.

Bir Halüsinasyonun Getirdikleri

2007-07-31T19:10:00.000+03:00

Adım kadar eminim diyerek söze başlayacaktım ama hafızama güvenmediğimden dolayı binbir tereddütteyim.Adım kadar emin değilim ama geçen haftalarda İstanbul'dan sonra Antalya, Alanya ve Kemer'de Redd konseri olacağını gördüm nette gezerken.27 Temmuz Antalya, 28 Temmuz Alanya ve 29 Temmuz Kemer'de olmaları gerekiyordu.Bu konser haberini görür görmez arkadaşıma dedim ki "Arkadaşım arkadaşım Kemer'e Redd konserine gidelim mi?"."Mutlu olmak için nınıınıınııı mı?" dedi."Arkadaşım arkadaşım yazıklar olsun senin müzik bilgine ama evet onlar" dedim.
Cumartesi günü akşamı Olimpos'tan yola çıkıp Antalya'da konakladıktan sonra pazar günü Kemer yolundaydık.Migren tipi baş ağrısı, iki günlük beden yorgunluğuna rağmen attık kendimizi Kemer'e.Peki nerdeydi bu Kod Bar?Ona buna sorduktan sonra saçma sapan tariflere ve hissiyatımıza göre bir kaç bar gördük.Bar barı tanımaz mı?Tanır dedik.Bir dövmeli hödük amcaya sorduk.Dialoga bakın şimdi.
-Pardon iyi akşamlar Kod Bar diye bir yer arıyoruz.
-Kol Bar var.O da burası.
(Cool Bar demek istiyor amcam.)
-Kol değil Kod Bar arıyoruz biz.Ke Oo De.Redd konseri varmış orada.
-Ret?
-Redd.Bir Türk grubu.
-Türkü bar arıyorsanız siz bilmem neresi var.Orası güzeldir.
-Yok türkü bar aramıyoruz.Teşekkürler.
Kaçtık amcanın yanından.Bir iki adım sonraki mekanın önündeki gençlere yöneldik.Bunlar genç bilirler konser dedik.
-İyi akşamlar.Kod Bar varmış burda.
-Kod baaarr.Yok burda öyle bir yer.Siz nasıl bir eğlence yeri arıyorsunuz?Yardımcı olayım size.Canlı müzik var burda.
-Yok sağolun.İyi akşamlar.
Aradık taradık ne Kod Bar bilen var ne konser.Arkadaşım yenilgiye dayanamaz.Sen iki haftadır bunu bekliyorsun.Bulacağım ben konseri dedi.Yılmadı.Kemer turu yaptıktan sonra evimize dönmeye ikna ettim zar zor.Mutlu olmak içiiiinn sevmek içiiinnn dedik döndük.Beraber başka şarkılarını söyleyemiyorduk çünki.Olsun bir dahaki sefere çalıştırırım arkadaşımı.
Canlı dinleyemedik ama seviyoruz hala Redd'i.

Den(s)iz

2007-07-25T17:24:00.000+03:00

Lise zamanlarımda bir kuşumuz vardı:Deniz..Antalya doğumlu, buranın denizine yakışır mavi renkte.İsmi rengine uyumlu.Eve geldi hopladık, sevindik, güldük, eğlendik..Rahat rahat bahçede gezmesi için kanatlarını kesmiştim ucundan.Hala da bunu onun iyiliği için yaptığımı iddia ederim.Bütün evi kendine bağladı.Evde tüm gün boyunca onun ötüşü hatta zamanla sözleri dinlenir oldu.Ona saygı gösterdik.Ağzımızdan lokmalarımızı kaçırmaya çalışmasını bizi öpmek istiyor olarak değerlendirdik.Meğer sadece kendi karnını doyurmaya çalışıyormuş.
Gün geldi aile büyükleri kuşların hastalık yaptığına dair duyumlar aldı.Deniz'le oturduk konuştuk.Emekli etmeye evden ayrılmasına karşılıklı ağlaya ağlaya karar verdik.Bir süre açıkta kaldı Deniz.Sonra tekrar ev kuşu olarak sıradan yaşamına geri döndü.Hastalık yapıyordu oysaki tüm sevimliliğine, tüm kendini sevdirme çırpınmalarına rağmen.Anladık ki diğer sahipleri durumun farkında değil.Kandırdı Deniz ahaliyi.Sonra duyduk ki anlaşamaması beklenen evin köpeğiyle pek bir samimi olmuşlar.Deniz bu dedik.Köpekle de dost olur, timsahla da..
Gözümüzde bir kuş olarak kaldığı zamanlarda ölseydi ne hastalık yapıyor diye evden gönderilirdi ne de kurtla köpekle dost olurdu.Gözden düşmezdi.

Erkek Hemşire Kavramı

2007-07-20T19:47:00.000+03:00

Tdk ya da Sağlık Bakanlığı bu XY versiyona yeni bir isim bulana kadar "erkek hemşire" isimlendirmesi yapışıp kalacak yeni çalışanların üstünde.İzlediğim(tvden) kadarıyla pek memnun görünüyorlar işlerinden.Hastaların istediği sadece güler yüz olunca onlar da durumdan gayet memnun görünüyorlar şimdilik..

Bu görev aşkıyla yanan gençlerin varlığına inanılmaz sevindim.Böylece hemşireler çalışma ortamlarında karşı cinsten insanlarla bir arada olup biraz olsun iç çekişmelerinden vazgeçebilecekler.Hiçbir meslek grubunda bu kadar hem cins birarada bulunmaz.Kadınlar arası olası problemler sık sık yaşandığından, aralarındaki sürtüşmeler de hem hastalara hem de biz diğer hastane çalışanlarına yansır.
Yalnız şöyle birşey gözümden kaçmadı:Yeni XY hemşirler kendilerini çabuk kaptırmışlar işlerine.Şöyle ki; yapmamaları gereken işi bile üstlendiklerini (gayet doğalmış gibi) haberin tam son karesinde, görüntü uzaklaşırken yakaladım.Evet bayan meslekdaşlarından öğrenecekleri çok şey varken yanlış olanı kapmışlar bile..Ama prosedürleri tam kavrayamamışlar sanırım hemşirler.Hemşire odasında almış kalemi eline hasta tabelasını (hastanede uygulanacak ilaçların günlük yazıldığı resmi(!!) evrak) bir güzel dolduruyordu XY.Ne haddine diyorum.Ah olacaktım ki müfettiş anında bu görüntüden yola çıkarak gerekli işlemleri yapardım bu arkadaş için.Bu senin işin değil canımın içi.Hastanın kullanacağı ilacın kararını alma riskini nasıl alabiliyorsun hele ki meslekte yeniyken..
Tamamdır olmuşsun sen..
Olmuşsun sen de hemşire..

Gün ay ay ay ay dın

2007-07-16T16:54:00.000+03:00

Sabah 8:30 gibi işte olmam gerekiyor.Yani kimseden bir ses çıktığı yok ama kimseden ses çıkmıyor diye abartmanın bir anlamı da yok.8:30 gibi kapıdan girsem şöyle salına salına imzamı atsam pek havalı oluyorum.Bu saati geçirdiğimde şöyle bir sağa sola bakıp direkt eczaneye koşuyorum.Ben geldiğimde sorumlu olduğum tek üstüm benim bölgemde çoktan ikamet etmiş olup da çayını içiyor olunca günaydııınnn diye çığırılmıyor haliyle.Günaydın diye mırıldanılıyor.
Bu saatte işte olabilmek için de 7:45 te kalkılınca çok rahat yetişiliyor.Kim sabahları saati kapatıyorsa çok fena kızıyorum artık ona ama.Beni geçtim ruhum bile duymuyor sesi...
Birkaç haftadır bir haller musallat oldu bana.8:10 da, 8:15 te uyanıyorum.İlk ağzımdan çıkan kelimeler de(farklı günlerde) hatırladığım kadarıyla şunlar:
"Haydaa!"
"Ya ne alakası var şimdi!"
"Kız sen manyak mısın?Biraz oynak mısın?" Bunu nerden duydum, neden söyledim hiçbir yorumum yok.
"Tövbe estafurullaaahh." Zihnim açılınca en çok buna güldüm.
"Ulan!"
"Çalmadı yine bu!"
"Koşşş."
Hakikaten ne sebeple bunları söylediğimin bilincinde değilim.Ama çıktı bunlar ağızdan.

Bir Sus! Anla İlk Önce

2007-07-13T22:18:00.000+03:00

Bu aralar işteki molalarımı birkaç gün önce işe yeni başlayan diyetisyen bayanla geçiriyorum.Bugün sevgilisinin onu almaya gelmesini beraber beklemek üzere kantine doğru yürürken bir araba arkadaşımın üzerine doğru sürdü.Aman E'cim dikkat et demeye kalmadı çığlıklar eşliğinde yamuk bacak hareketleriyle fıydırdı(adeta fıydırdı evet).
Sinirlenince 185 deli gücü ve cesaretine sahip olan bünyemde saklı gizli kahraman "Süper Tukinyaaaaaa" vücudumdan pörtleyiverdi.Sürücüye doğru sol eline spastikmiş gibi kaldırarak, "Ne yapıyorsun seeeaaaaannnnn!Oooaarrrgggggg" diye haykırdı.Sürücü sırıtınca "Terbiyesiizz!" diye ekledi.
Sonra E'nin "Aaa.İnte sevgilim o benim." demesiyle tekrar gömüldü bedenime S(üper)T(ukinya).Adeta sindi.Benim onu azarlamama fırsat bırakmadan kayboldu ortadan olayın rezilliğini üzerimde bırakarak.
Bir arkadaşın sevgilisiyle tanışma part XXVI yine aynı rezil sonlardan biriyle noktalandı o anda benim için..

Bir Düğünden Hafızada Kalanlar Dialoglar

2007-07-09T18:29:00.000+03:00

E:Yanımıza makyaj malzemesi alacağımıza off alsaydık ya..Offf yaa!
Kır düğününde olası sorunlardı bunlar ama E haklıydı.

E:Alın şu telefonlarınızı çantamdan.Çanta kapanmıyor.
İnte:İnsan daha büyük bir çanta alır,ver yaa elimde taşırım ben.
E yine haklıydı.Çünki ben ve G nasıl olsa birimiz çanta alır yanına diye bir diğerimize güvenmiştik.

E:Ebeni yaa!
Çakmağı yakamamıştı esintiden.

İnte:Bir oynak olamadık.
E:Valla yaa üff..
Gecenin sorunlu tipi E gibi görünüyor.

G:T' lara geç gitsek olmaz mı yaa?
İnte:Geç gitsek olmaz da, hiç gitmesek olur.

İnte:G topuğum çamura girdi ulen.
G:Çek çek benim ki de girdi.
Görülen o ki şıkırdak da giyinemiyoruz.

İnte:Bu dj ne ....... (bip var burda) çalıyor.
G:He yaa.Sen olucaktın ki dj.
İnte:Bir cd hazırlayıp verseydik şu gariban .....'ye.

İnte:Dışardan gören aman ne hanım kızlar, pek de kibarlar der bir de konuşmayı duysalar.

E:İnte yaa kimse yemiyor birşey.Ben acıktım.
İnte:Ya boşver.Başlayalım biz.İçmiyor da kimse birşey yalnız.
E:Söyleyelim mi ki garsona?
İnte:Bakar mısınız?

Arkadaşlarımız gelir.Bizden birinin yanında sevgilisi ve sevgilisinin bir arkadaşı.G kendinden gayet emin o "bir arkadaş" dediğim şahısa;
G:Aaaa merhaba!Siz T'nın kocasısınız değil mi?
Çocuk:Hı?
G:Hoşgeldiniz.
İnte:Puhahahhahahhaaa..O değil G sus allasen.

G ve ben topuklarımız toprağa bata çıka fotoğraf çekme telaşındayken;
Bir düğün teyzesi:Kızım çekil, göremiyoruz.(Popomu dürterek.)
İnte:Hı?
G:Haydi gel İnte oturalım en iyisi.
İnte:Dur dur şu masanın önünden çekeyim en iyisi.
Başka bir düğün teyzesi:Çekilir misiniz?
İnte:G yürü yürü kaçalım.
G:Dedim ben sana.
İnte:Arkadaşım evleniyor benim.İki dakika görmesinler bana ne.Çektim ki ben.

Canlarıma sonsuz mutluluklar..

Sepetimde Bebekler

2007-07-04T21:26:00.000+03:00

Bisiklete binmek istiyorum.Önünde sepeti olan mor bir bisikletim olsa pek şahane olur.Atarım kendimi dağa bayıra denize..
Durmadan arabasını bir yerlere çarpan, sürten, yollarda kalıp imdat çağrıları yayan, beyaz atletli ve göbekli adamlarla yollarda bekleşekalan arkadaşıma (bugün itibariyle arabası abisi tarafından satıldı.) "bisikletin yok muydu senin?" dedim."Yok, ama bu gidişle arabam satıla satıla elimde ancak bisiklet alacak param kalacak." cevabını aldım.Hemen dedim ki "arkadaşım arkadaşım benim de zaten elimde ancak bisiklet alacak param var.Gel alalım ayağımız yerden kesilsin."
Sonra araya kırmızı emzikli, emziğiyle aynı renk tonunda ayakkabısı olan sevimlilik abidesi birşey girdi.Emziğiyle sırıta sırıta koştu bize doğru.Laf kaynadı gitti.Yanında sarışın yaşıtı.Sarışın yaşıtının suratına bakmadım.Pişmemiş gibi gelir sarışın çocuklar.Bak şimdi bunu buraya yazarken ne kadar pisliksin o da bir çocuk o da bir sevimli birşey diyorum kendime.Ama sevmiş numarası yapmak daha çirkin bir tavır gibi geliyor bana.
Ortaokul arkadaşım da dün doğum yapmış.Hafta sonu onu ziyaret edeyim en iyisi.Bisikletimin sepetine bebeği koyup gezdircem.Annesinin izin vereceğini sanmıyorum gerçi.En iyisi mi bir bisiklet alayım, bir de çocuk..
Ne çıkardım şimdi bu yazıdan.Hiçbir şey..
Her zaman anlamlı birşeyler karalanmaz.Aklımdan geçenleri döktüm bir seferde.Kelime hatası yapmışsam da geriye dönüp düzeltecek değilim..

Türk Blog Yazarları Toplaşıyor

2007-07-03T21:15:00.000+03:00

Her ne kadar katılamayacağım(İstanbul'da yaşamamam sebebiyle) bir toplanma olsa da üyesi olduğum ve desteklediğim Türk Blog Yazarları üyeleri İstanbul'da bir buluşma düzenlemişler.07.07.2007 Cumartesi günü saat 16:00 da Taksim Me Gusta restoranına katılmak isteyenleri bekliyorlar.Ben de gideyim blog yazarlarıyla tanışayım, fikir paylaşımında bulunayım, eğleneyim, coşayım, hoptiri hoptiri diyorsanız şu elektronik davetiyeyi cevaplamanızdan başka bir şey yapmanız gerekmiyor.
Yok ben bu ortamı kaçıracağım, her zaman yapabileceğim etkinlikleri cumartesi günü yapmayı seçiyorum diyorsanız da şurdan birşeyler seçebilirsiniz.Siz bilirsiniz..

Yine Yol Göründü İnte'ye

2007-06-29T17:28:00.000+03:00

Tebdil-i mekanın fazlası bunaltır.Bir de zoraki gidiliyorsa ömür törpüsüdür.

Abaragandi

2007-06-28T20:34:00.000+03:00

10 puan..
10 puan..
10 puan..Bay Meraklı şampiyon.
Şöyle bir düşününce en sevdiğim reklam karakteri seçtim kendisini.Aslında tam olarak reklam karakteri denemez ona.Cenk Koray'la tanıdık ama Vestel reklamlarında da boy göstermişliği oldu diye hatırlıyorum.Bu fırsatla kendisini reklam yıldızı da ilan edebiliriz değil mi?Meraklılara, özleyenlere La Linea :) Yaratıcısı Osvaldo Cavandoli adında İtalyan bir çizer.

Bir diğer hayranı olduğum tip ise şu aralar yüzünü göremediğim salak yumoş ayısının rakibi kirpi.Yumoş ayısını Şeker Kız Candy'ye, kirpiciğimi de aynı çizgi filmdeki kötü kız sanılan Eliza karakterine benzetiyorum.O şekilsiz, sevimli olma hallerine girip de(Candy gibi) kendini gözümde musmundar eden ayının ayağını kayrıdabilecek tek yaratık canım kirpiydi.Anladılar ki ayıdan daha fazla sevilecek, bavulunu eline verdiler garibimin.Yine de benim gönlümde yer etmiştir kendisi."Sıkıldım..Gidiyorum." tribini ondan öğrendim ben.

Nefret, tiksinti, ürperti uyandıran iki tip de bunlar bana göre.Birisi diş macunu kılıklı golfettin(miş adı).Diğeri de pandaların sevimliliğinden nasibini alamamış ev pandası.Marka eleştirisi değil bu.Ürünlerden de bahsetmiyorum.Karakterleri daha bir göz önüne alıp kıyaslama sağlamaya çalışıyorum.Gerçi kıyaslanmaya değer rakip de bulamadım Bay Meraklı ve Kirpi'ye..

Neyse..Sıkıldım.Gidiyorum..

Paylaşımım Geldi

2007-06-21T20:46:00.000+03:00

Sık olmasa dahi kendime dair birşeyler paylaşıyorum bildiğiniz üzere.Bugünden itibaren aklıma estikçe, paylaşasım geldikçe müziklerimi (olmazsa olmazım) de dökeyim dedim ortaya.Hissettirdikleriyle, öyküleriyle (anlatabildiğim kadar) katılsın aramıza onlar da.
İlkini üniversite başlangıcımdan bitimine kadar vazgeçmediğim (belki bir tek ben vazgeçmedim) Pilli Bebek'imden seçtim.

Canlı performansları kimine göre tekrardan ibaret olsa da biz yıllar boyu bıkmadık dinlemekten.Garip bir dinleyici kitlesi vardı Pilli Bebek'in(ilk dönemlerinden bahsediyorum).Sadece müzik dinlemek isteyen, etrafta kim var kim yok umursamayan tiplerden oluşan..
Haftada iki gün programları vardı.Biz birbirinden habersiz, tanışık olmayan tipler anlaşmış gibi hep ordaydık.Zamanla selamlaşmaya, hal hatır sormaya başladık.Çıktıkları mekanlar ne kadar salaş olsa da kitle bir o kadar kaliteliydi.Zamanla sayımız azaldı.Teker teker eksildi.Gitme sıklığımız azaldı.Ama bitmedi:)O eski kitleden birkaç yüz gördük mü yine başımızı eğerek de olsa selamlaştık.
Bu parçayı seçmemdeki neden de eskilerden olması.O kaliteli kitleye armağan ediyorum kendi çapımda.Hepsine selam:)

Bir Garip(in) Telefon Görüşmesi

2007-06-18T20:36:00.000+03:00

-Buba, buba, buba, buba!
-Nasılsın kızım?
-İyiyim buba.Sen nasılsın? Naptınız bugün?
-Hiç kızım napalım.Kardeşin para istedi acil lazımmış ona para yatırdım.
-Ne acilliği varmış?
-Ayakkabı almış kendine.Ne zaman yatırayım dedim hemen dedi.Dur oğlum bir wc ye gideyim de öyle çıkayım dedim.Yok wc ye gitmeden yatır.Gelince gidersin dedi.
-Ahahahhaha!Neyse alsın bubam alsın.Biz alamadık o alsın.
-Kızım ne biçim söz öyle o.Sana hiç..
-Ben çektim kardeşim çekmesin buba.O rahat yaşasın.
-İnteeeeee..
-Biz yiyemedik o yesin biz giyemedik o giysin buba.Ahahhahaa!Tamam tamam kıcık edeyim dedim seni.
-Sen ne yaptın bugün?
-Ne yapayım bubam yaa.Çok sıcak piştim bugün.
-Kızım açsana klimayı.
-Yok buba açmam.
-Neden?Biz sürekli açıyoruz artık.
-Siz de kapatın bence.Para gidiyor.
-Baba parası harcarken iyi miymiş kızım?
-Baba ne demek istiyorsun sana yük mü oldum ben?
-Yok kızım ne zaman yük oldunuz dedim?
-Tamam buba ben anladım yaa.Aşkolsun.
-Üfff.
-Kikir kikir.
-Ne yiyeceksin akşam?
-Ne bulursam bubam.Gittim 1 ytl ye ot aldım onu yiyeceğim.
-Vah kızııımmm.Sana da yatırayım ben en iyisi.
-Yatırsana hakkaten.1 milyon ytl.
-Oldu.Sen de elin titreyerek mi para harcıyorsun kızım?
-Tamam buba yaaa.Uzatmayın.Siz aramıyorsunuz hiç ben arıyorum hep.Çok yazdı hadi.
-İnteeee!!
-Ahahahhahaahaha..
-Eşek sıpası..
-Öpiyem buba.
Çotttt...Çottt..

Pasparnak

2007-06-16T11:47:00.000+03:00

Hazır söz televizyondan açılmışken şu bulaşık makinası deterjanı, parlatıcısı, kirece karşı koruyucusu bilmem nesi reklamlarından da bahsedeyim.
Hangi ev kadını bulaşık makinasının yıkaması bittiğinde bir tane bardak alır da "Vaaayyy cıscıvlak olmuş bu kez.Çok mutluyum.En iyisi mi bir sırıtayım makinamdan altın çıkmışçasına!" der?Ne zaman triinnkk diye ses çıkararak parlar(!) bardak, tava, tencere?
Doldurursun makinayı, yıkar boşaltırsın.Ki bu son derece uyuz olduğum ev işlerinden birisidir.Zaten dizmişim bir ton zahmetle, boşaltacaksın bir de.Sonra tekrar doldur.Öeehh elimde yıkasam daha mutlu olurum.

Çok Sinirliyim Kusura Bakmayın

2007-06-15T20:23:00.000+03:00

Başka bir konu hakkında atıp tutacaktım aslında bugün.Ama uzun bir zamandır haberleri izlemeye katlanamayan bünyem engelledi beni.
Artık televizyonu aptal kutusu olarak kullanacağım.Bırakayım ülkeden, dünyadan haberim olmasın.Ya ben hassaslaştım ya da artık yaşanılmaz bir toplumun içerisindeyiz.Katlanamıyorum gündemi takip etmeye.
Neyi merak ediyoruz ki?Kimilerinin seçim öncesi salladığı(ya tutarsa) son bombalamaları mı?Satılmamızı mı?Bitmek bilmeyen terör saçmalığını mı?Gidişata suskun kalamayan birkaç cesur sesin takiplerini mi?Şehit cenazelerindeki zirzop adamların acılı ailelerle gerçekleştirdikleri dialogları mı?
Ben artık kimin hangi bardan kiminle çıktığını izlemeyi tercih edeceğim.Hangi ünlünün alkollü araba kullandığını merak edeceğim.Stüdyo hanımlarıyla birlikte el çırpacağım, şarkı söyleyeceğim.Bırakın aptallaşayım.
Bu kadar acı çekmem...

Pislik İnte

2007-06-07T20:03:00.000+03:00

Üniversiteye gittiğim ilk yıl tembelliğimin tavan yaptığı günlerden birinde yurttan okula gitmeye lutfettim.Paralı ya da kartlı otobüslerden kartlı olanın gelme ihtimalini düşünerek oda arkadaşlarıma kartları olup olmadığını sordum.
Bir tanesi "Bende var ama çalışmıyor bu." dedi."Olsun sen ver onu bana, benim işimi görür" diyerek aldım kartı durağa gittim.5 dakika içinde kartlı otobüs geldi,hemen zıpladım.
Kartı makinaya verdim ama işe yaramadı tabii ki.Bir daha denedikten sonra "Aaa, çalışmıyor bu.Bak yaaa" diyerek şoföre baktım.Adam "Bir saniye bakayım karta." diyerek aldı kartı koluna sürtmeye başladı."Şimdi deneyin." dedi, uzattı.Denedim, yok yine olmadı.Tüh ah vah triplerine girdim.Şoför "Siz bunu başka makinada deneyin, bazen makinalardan da kaynaklı olabiliyor.Olmazsa değiştirirsiniz."dedi."E peki şimdi ne yapayım"dedim.Kibar insan bu seferlik geçmemi söyledi.Teşekkür edip munzur bir ifadeyle oturdum hemen.
Ertesi gün elimde aynı kart, aynı saatlerde yine otobüs durağındayım.Otobüs ufukta göründü ve evet benimkiydi.Adımımı attım, süper kartımı makinaya verdim.Yine aynı uyarı sesi."Aaa, çalışmıyor bu" dedim ama dediğim anda kaynar suları beynimin tüm loblarında hissettim.Aynı şoför.Kabus!!
"Bakayım izninizle karta"dedi.İçimden "Ya yok ineyim, atayım kendimi bir kaldırıma, başımı yerlerde sürüyüp kıvılcım çıkarayım" dedim ama uzattım kartı yine de.Aldı kartı, koluna sürttü."Şimdi deneyin" dedi.Dejavu!!!
İşe yaramadı tabii ki bu girişimi yine.Bazen makinalardan kaynaklandığını, başka makinada deneyip olmazsa değiştirmemi ve bu seferlik geçeceğimi söyledi bir gün önceki kibarlığıyla..
Benim bir gün önceki munzur ifademden eser yoktu.İki duraklık kısa görünen yolculuk bana devr-i alem gibi geldi.İndim otobüsten ama ona inmek değil kaçmak denirdi.

Şanslıyız

2007-06-06T21:12:00.000+03:00

Doğru sanılan kararların hayatımızda ne gibi büyük yıkımlara sebep olabileceğini bir kez daha gördüm.Şanslı sayılabilecek azınlıktan olduğumu umuyorum.
Dışardan huzurlu görünen kişilerden birinin içindeki büyük kaosu hıçkırarak anlatmasını dinledim.Bir sırrın ağırlığını daha aldım omuzlarıma.
Çok irdelemeyin hayatı.Tiye alın, trajikomikmiş gibi yapın.
Koltuğumuza günün sonunda yığıldığımızda günün değerlendirmesini yaparken gülümseyebileceğimiz akşamlara..

Hom Hom

2007-06-05T18:39:00.000+03:00

Beklentilerin alt sınırında 4 gün süren tatil dönüşü yığılmış sorunlarla dolu bir iş günü bitiminde attım kendimi eve.Eve atılmış bedenimi sürükleyip koltuğa fırlattım.Homurdanarak kanalları bir kolaçan edeyim dedim.Spikerlerin büyük kısmıyla selamlaşıp, iyi akşamlar diledikten sonra kulağıma şeker, bal, şapşirik birşey takıldı:

Faydası yoktur gözlerdeki yaşın
Gitmeden evvel iyi düşün taşın
Mutluluğu bulacağım diyorsun ama
Ne zaman
Ne zaman

Bak yine mutsuz senin her bakışın
Gel beni dinle benim yavru kuşum
Unutulsa bile aşklar
Unutulmaz hiç
Anılar
Anılar

Bütün yollar kapalı
Hiç ışık yok uzaklarda
Neden terk etmek istersin
Neden durmuyor zaman

Efekti veriyorum..Doink doink..
Mavi Işıklar söylüyormuş bu şirinlik maskarasını.
Homurdanmak için sebep yok.Dinleyin şu şarkıyı, yapın dediğim efekti..

Kutluyoruz Biz Hala

2007-05-27T21:54:00.000+03:00

Bugün migrosta alış verişimizi sonlandırırken zenci gördüm ben.Ne kadar ilginç değil mi?(Öyle bir yazdım ki zenci gördüm biliyor musunuuuuzzz havasında.Neyse!)Yanında da uzun süre Almanya'da yaşayıp Türkiye'ye dönmüş havası sezdiğim bir Türk genci.
Şöyle bir senaryo kurdum:Bu zenci arkadaşımız 80'lerde 23 nisanda birkaç gün için Türk ailesi yanına yerleştirilmiş.Sonra unutulmuş, ailesi de umursamamış durumu..Bizim misafirperver ailemiz de kimse onlardan bunu almaya gelmeyince ses çıkaramamışlar, kalmış Türkiye'de.Ülkede hala birşeyler kutlanıyor sanıyor bu zenci.
Meraba nasılsın desen 23 nisan kutlu olsun diyecek garibim.Öyle bir sırıtarak geziyor ki başka bir açıklaması olamaz bu durumun.

Naber Belediye?

2007-05-25T19:40:00.000+03:00

Elektrik faturasının son ödeme tarihinden geç gelmesi üzerine iş dönüşü evimi karanlığa bürünmüş, sinmiş bir halde bulmuştum bir sefer.Bir aydır da evde olmamam sebebiyle dikkatimi çekmemişti faturanın gelmeyişi.Elektrikle ilgilenen aranmadık kurum bırakmadıktan sonra attım kendimi belediyeye(bu arada belediye evimin tam karşısı).Sağolsun sevimli bekçi amcam bir çırpıda sorunumu halletmişti.
Bundan sonra her ihtiyaç halinde kendimi belediyeye atar oldum.Yüz buldum.Bir hafta sonu evden çalışmak için hiç çıkmama kararı aldığımda telefon ve dolayısıyla internet bağlantısı kesiliverdi.Yine ulaşılabilen her yere (alakalı/alakasız) telefon açtıktan sonra soluğu belediyede aldım.Bu kez onlar da bir çözüm bulamadılar.Eve geldiğimde apartmandan kaynaklı olan sorunu çözülmüş buldum.Ortalığı birbirine katan ben değilmişim gibi oturdum tabii.
Geçen hafta eve işten yaptığım yürüyüşlerimin birinde kaldırım kenarındaki ağaçların birkaç saattir sulandığını ve yarıdan çoğunun tabanının havuz kıvamına geldiğini gördüm.Süper tukinyaa.Yine belediyeye.
Bakın şurdan beri yürüyorum da, zaten suyumuzu dikkatli kullanmamız gerekir de,su azalıyor diye bangır bangır bağırıyorlarken bu ne de, bunlar kaç saattir sulanıyorsa gölet oluşmuş diplerinde de v.s v.s...Adamlar çok sabırlı ama takdir ettim.Tamam hanımefendi,haklısınız dedi, telsizle haber verdi hemen..
Bu hafta yine aynı yoldan, aynı ağaç kenarlarından ve aynı sıcakta ağaçların bir an önce büyüyüp gölge yapmasını dileyerek eve gelirken bir baktım yine sulanıyor ağaçcıklar.Psikopat seri cıngarcı teyze edasında diplerini kontrol ettim.Normal geldi durum bana.Belediyeye yan gözle baktım sessizce eve girdim.Sanırım saat 17:00 sularında belediye indirecek kepenkleri bu gidişle..

Dergi.biz Kilo Yapar

2007-05-20T21:11:00.000+03:00

Dergi.biz yayıma başladı.İki tatlı bela sayesinde kadroya dahil oldum.Olayı kavramak amacıyla sessizliğimi koruyup takipteydim bugüne kadar.
Özene bezene ilk yazımı hazırladım.Bu blogtaki hiçbir yazıya bu kadar zaman harcamamıştım.Gelin görün ki kader ağlarını örmüş de o ağlara sinek bile takılmış.Yem olmuş gitmiş.Taslak olarak kaydetmeye karar verdiğim yazım enter tuşuna basmamla birlikte bembeyaz bir sayfaya yem oldu gitti.Göz göre göre gitti 1 saatlik emek..
Biraz püskürdükten sonra attım kendimi dışarı.Bilincimi kaybetmiş olsam gerek.Kendimi elimde eklerle tekrar evde buldum.Şu an bir tane ekler sinirime kurban olmuş durumda.Kalan 4 tanesi bizim ne günahımız vardı diyerek bakıyor bana.Acıma duygum falan kalmadı.Yiyeceğim hepsini.

Kutsal Jürilerimiz Varken..

2007-05-18T17:49:00.000+03:00

Çocuk sahibi olunca ona hiçbir öğütte bulunmamaya karar verdim.
15inci yaş gününde izlemesi için bir cd hazırlayacağım.Ona öğüt vermeyeceğime söz vererek başlayacağım cd ye.Öğüt verme gafletinde bulunursam beni dinlememesini, birazdan izleyeceklerinden kendisine ders çıkarmasını isteyeceğim.
Sonrasına ise Popstar Türkiye, Popstar Alaturka ve diğer Popstar serilerinin, Ünlüler Sirki, Buzda Dans ve hatırlayamadığım diğer toplumda kültürel patlama sağlayan programlarının jürilerinin şimdiye kadar yaptığı değerlendirme/yorumlarını derleyeceğim çocuğuma.
Ebeveynlerimizin zamanında yoktu bunlar.Nasihat dinlemekten haz etmeyen çocuklar olduğumuz için çok zordu bizleri yetiştirmek.Büyüklerimiz bize kendilerini dinletemedi.Biz de inat ettik umursamamakta.Bu sebepten çok başarılı adımlar atan bir nesil olduğumuzu sanmıyorum.
Şimdi çocuk büyütmek de kolay hayatta başarılı olmak da..

Biri Bana Da Anlatsın

2007-05-14T19:13:00.000+03:00

Dün gece evimin önünde bir grup genç toplanmışlar, davullar, zurnalar, halaylar eşliğinde zıplaşıyorlar falan filan..
İlk başta algılayamadım.Balkona çıktım.Elimle noluyor gençler işareti yaptım.Başladılar lay lay lay... şampiyonsun sen bilmem ne.Yok dedim abartıyorsunuz, ne haddime.Bir de bana renk yakıştırmışlar sanırım.Bir grup sarı diye bağırıyor, diğeri lacivert.Yok dedim, ben yarın pembe-beyaz konseptini uygulayacağım.Yok dediler illaki sarı giy, lacivert giy.
Yapmayın etmeyin, komşular çıkacak şimdi dedim.Hararet yapmışsınız siz dedim.Sakinleştiler bir süre sonra.Dağıldı coşmuş kalabalık..

Alo Ben İnte!Alo?

2007-05-07T20:19:00.000+03:00

Bugünkü akıllara zarar telefon konuşmamdan bir kuple:
-Ben:İyi günler!.....dan arıyorum, ben inte.
-Yetkili1:İyi günler inte hanım.
-Ben:Az önce kargonuz bize ulaştı fakat bir kalemde bir hata olmuş sanırım.Biz 240 mg parasetamol içeren suppozituvardan istemiştik.Yetişkin dozundan.Bize gelenler 120 mg içermekte..
-Yetkili1:Bir saniye lütfen.
Dırıırıırııı dıırıııırıı nını nııııı la la laaaa..
-Yetkili2:Buyrun
-Ben:İyi günler!......dan arıyorum, ben inte.
-Yetkili2:İyi günler.
-Ben:Bir sorunumuz var yolladığınız ilaçlarla ilgili.Biz 240 mg parasetamol içeren suppozituvardan istemiştik.Yetişkin dozundan.Bize gelenler 120 mg içermekte..
-Yetkili2:Bir saniye bekler misiniz lütfen?
-Ben:!!!!?????++&&&&$$$
-Yetkili3:İyi günler ben bilmem kim.
-İyi günler!!Ben ....dan arıyorum.İnte.
-Yetkili3:Buyrun inte hanım.
-Ben:Başkasına bağlamayacaksanız size anlatabilirim problemi.Yoksa başlamayayım hiç.
-Yetkili3:Buyrun efendim.

Yine aynı cümleleri kurdum.Problemi söyledim.Devamında:

-Ben:İsterseniz doğru ilacı bana yolladığınızda ben gelen kargoyla size elimdekileri yollayayım.
-Yetkili3:Bir saniye bekler misiniz?Kontrol ediyorum.
-Ben:Tabi.
-Yetkili3:Bizden 240 mg parasetamol içereni istemişsiniz.Bunu belirtmişsiniz evet.Bir saniye bizim yolladığımızı kontrol ediyorum.
-Ben:Evet.
-Yetkili3:Bizim yolladığımız 120 mg içeriyor.Bir hata olmuş.İrsaliyede ne görünüyor?
-Ben:Yedim irsaliyeyi.(yok söylemedim bunu)
-Ben:İrsaliye de hatalı doğal olarak.Bakın bize doğruyu yolladığınız anda ben şu an elimde olan ilacı size aynen yollarım.
-Yetkili3:Şöyle yapalım o zaman.Ben hemen yarın sizin ilacınızı burdan çıkarıyorum.Siz kargoyu aldığınızda bize elinizdekini yollarsınız.Olur mu efendim?
-Ben:Sen çok yaratıcı bir zekaya sahipsin cicim.Dansedelim mi?(Bunu da söylemedim)
-Ben:Tamam öyle yapalım.İyi günler.
-Yetkili3:İyi günler.

Ben bunu hakedicek hiçbirşey yapmadım.İnanın..

Aslında Gülmek İstemedik

2007-05-04T18:07:00.000+03:00

Her hissi bünyede taşımalı insan.Bunlardan en temeli bence korkudur.Bir dönemim korkusuz, tepkisiz geçti.Oeeeh ben korkusuz yaşarım gibi birşey değildi bu.Farkında değildim olayın.Bunun ne kadar zararlı olduğunu bir andaki yaşanan korku patlamasıyla anladım.
Gerilim, korku türünde filmler izlerken en ufak bir mimik değişmesi olmazdı.Kalpte en ufak bir ritim değişimi hissetmezdim.Öyle izler dururdum.Koma haliymiş meğer..
Kaldırımdan inerken ayağım tökezlese 15 sn sonra ahh derdim.E komik oluyor tabi bu durum.
Bu tepki ve korku fışkırması şeytanın yeniden düzenlenmiş önümüze sunulmuş halini izledikten sonra oldu.Filmi tüm salon (abartmıyorum) kahkahalarla izledik.Filmi izleyenler bir anda yumak olduk.Herkes birbirinin kankası oldu.En arkadan en öne bağırışmalarla güle oynaya bir seyir gerçekleştirdik.Aradan sonra salona girişte bir grup gencin böö! leriyle karşılandık.
İçerde böyle gülüp oynarken bana ne olduysa bir buçuk yıl kadar korku filmi izleyemedim.Sonra yavaş yavaş kendimi alıştırdım.
Diğer seyircilere de ulaşıp araştırmak lazım.Hepimiz lanetlenmiş olabiliriz.Yapmamalıydık öyle zirzopluklar içeride.Filmimizi izleyip her aklı başında insan gibi çıkıp gitmeliydik.Sen misin şeytanı izlerken kahkahalar atan.Kız orda tepetaklak merdivenlerden iniyor.Azap içerisinde.Kafasında bir ters dönmeler bir şeyler.
Hata ettik hata..Al işte böyle lanetlenirsin..

Steril Pamuk

2007-04-28T15:48:00.000+03:00

İşte ben tam şöyle birşey istiyorum.İsmi bile hazır.İsim babası isim babam..Yani babam.Steril pamuk olcakmış püsükün ismi.Eczacı kedisinin ismi böyle olurmuş.Almamı hala istemiyor ama alınca benden daha fazla seveceğini biliyorum.Yoksa ismini şimdiden koyar mıydı?

Suskun İnte

2007-04-27T23:09:00.000+03:00

Huysuzken birşeyler karalanmaz.İlerde yazılanları görüp de ne gereği vardı bunlara denmemesi için kendini sevimsiz hissettiğinde susacaksın.
En fazla bu kadar yazacaksın.
Piksiniyorum.

Altın Günü

2007-04-26T20:07:00.000+03:00

İşten gelmişsin, bacakların eve çekiyor seni, dizlerin kontrolsüzce bükülüyor, gözün komşunun kapı önüne ilişiyor.Birsürü ayakkabı.Şıkıdım bayan ayakkabıları.Sonra komşu kapısı açılıyor.
-İnte:Hayırdır ne oluyor içerde?
-Komşu:Günüm var gel.
-İnte::S
-Komşu:Gel gel.
-İnte:Yok yorgunum, kursa da uğradım çok yoruldum.Karnım aç yemek yiyeceğim.
-Komşu:E dur o zaman ben sana bir tabak hazırlayayım.
-İnte iç ses:Oleeeyy pastaaaaaaaa!
-İnte:Ik mık tamam ama zahmet olmasın.
-İnte iç ses::P
-Komşu:Dur dur.
Bu esnada meraklı güncü teyzelerden biri kapıda belirir.Boleromun örgüsüne mi bakılcakmış bilmem neymiş.Tabağa karşılık bolero verilir.Olsun değer.
Tüm komşularımı altın günü yapmaya teşvik edeceğim.Kapı zillerinin çalmasını bekleyip o esnada kapının önünden geçiyor falan olacağım.
Yaşasın altın günleri..Yaşasın pasta tabakları..

Hooopp Mim İki

2007-04-25T21:40:00.000+03:00

Dikkat dikkat Autocad Günlüğü yeni bir mim dalgası başlatmıştır.Bu mim hareketini bana paslayan Goddess Artemis sayesinde bu elim sendeye ben de dahil oldum.
Ancak Goddess Artemis'in yazısında değindiği çoğu zaman Afrika'daki yerlileri kendime yakın hissettiğimi belirtmeden geçemeyeceğim.Teknoloji faaliyetlerinde en sevdiğim şey hiç anlamadığım kelimelerin geçtiği sorulara Bill Gates edasıyla yaklaşıp elimden geldiğince karşımdakinin dikkatini dağıtmadan dinlemesini sağlayarak saçmalamak:)Ancak cümlelerimin bitiminde karşımdaki olaydan ne kadar bihaber olduğumu anlayabiliyor.Ama bunu da süper güçlerimin bana getirdiği bir yeti olarak görüyorum.Öyle değil de ne?
Kanımın ısındığı teknoloji ürünlerinden biri şu an kimin ürettiğini hatırlayamadığım tozdan, kirden, püsürden, polenden arındıran duşvari bir cihaz.
Bir diğeri daha önce bahsettiğim uçan çalar saat:) Bir de bir de biguda gördüğüm arkadaki arabaya mesaj yazmamızı sağlayan sistem:)(tüm linkleri kısa zamanda vereceğim.)
Kanımın ısınmadığı zımbırtılar geldi aklıma düşünürken.Hemen yeni bir mim akımı başlamadan onları sıralayayım.İşte kullanmak zorunda olduğumuz her adımda başımı o duvardan öbür duvara vurduran ve her güncellenmesi sadece gereksiz renk değişimlerinden ibaret olan aptal program(yazılım firmasını belirtmeyeyim şimdi).Bir diğeri robot meslektaşım.Allah tan kullanımda değil henüz.Diplomam ziyan olacak.
Şık bir çalımla ben de internetiste , onkasıma ve Hüseyin Alkan'a pas atıyorum..

Just Keep Swimming

2007-04-24T23:17:00.000+03:00

Unuttum ne yazacağımı.
Bugün dorrylik damarım tuttu.Ama neleri unuttuğumu hatırlıyorum.Yani umarım hatırlıyorumdur.İlk önce güneş gözlüğümü unuttum devlet memuru masasında.Merdivenlerde farkedip ivmemi artırarak geri döndüm.Gözlüğümü kurtardım.
Az önce günlük blog ziyaretlerimi yaptım.Bir yorum yazacaktım ki sayfa açılana kadar ne yazacağımı unuttum(yavaş açılmadı).
Kardeşini market dönüşü dışarıda unutan, birini aramaya teşebbüs edip karşı tarafın telefonu çalarken kimi aradığını düşünen, ışıkları açıp perdeyi çektiğini sanıp odaya döndüğünde perdenin yarısı çekilmiş yarısı açık bulan birinin ne yazacağını unutması çok da problem değildir bana göre..

Sarı Sana Çok Yakışır

2007-04-12T22:05:00.000+03:00

Benden zeki insanlara şimdiye kadar yaşattığım işkence için özür dilerim.
Bu özrün sebebi de gün boyunca kıt zihniyetlere birşeyler anlatmaya çalışmam.Eğitimsiz insanlardan bahsetmiyorum.Daha 30 una gelmeden beynini yeni bilgiye kapatan çürükçül organizmalardan bahsediyorum.
Bunların iddialaşan türleri en çekilmez olanı.Bu kez haklısınız cümlesini duyacağım insanı alnından öpeceğim.Öpmeyecek olsam da bu hislerle dolaşıyorum bugünlerde.Bir de sürekli çalan telefon.Sen bari sus yüce makina..Bir sus..Söz seni de öpeceğim..